Wykonawcy:

Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej

Chór Chłopięcy i Dziewczęcy Filharmonii Krakowskiej
Ukraiński Chór Dziecięcy Filharmonii Krakowskiej

Michał Klauza – dyrygent

Łukasz Załęski - Faust

Magdalena Pluta - Małgorzata

Michał Partyka - Mefistofeles

Dariusz Machej - Brander

Janusz Wierzgacz - przygotowanie chóru

Lidia Matynian - przygotowanie chóru Chłopięcego i Dziewczęcego FK

Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Dziecięcego FK

Repertuar:

Symbolizowany przez mit faustowski pakt człowieka z diabłem to temat często przywoływany w sztuce. Historia doktora Fausta weszła do kultury europejskiej w pierwszych stuleciach ery nowożytnej, a późniejsze arcydzieła, takie jak dramat Faust J.W. Goethego czy oparta nim legenda dramatyczna Potępienie Fausta H. Berlioza, uczyniły postać genialnego alchemika nieśmiertelną.

Pod koniec 1827 roku młody Berlioz przeczytał Fausta Goethego. Kilkanaście miesięcy później ukazało się jego Osiem scen z „Fausta” op. 1. Komponując je, Berlioz nie wiedział jeszcze, że domniemany czarnoksiężnik zawładnie jego myślami, nakazując mu powrót do tej muzyki po kilkunastu latach. W 1845 roku Berlioz podróżował po Europie i podczas tej wyprawy rozpoczął pracę nad dramatycznym utworem w czterech częściach, do którego włączył skomponowane wcześniej sceny. Libretto opracował na podstawie fragmentów francuskiego przekładu Fausta Goethego autorstwa G. de Nervala, z pomocą pisarza A. Gandonnière’a. W październiku 1846 roku postawił ostatnią nutę na pięciolinii.

Dwa pierwsze wykonania Potępienia Fausta odbyły się w grudniu w Opéra-Comique i zakończyły całkowitą klapą. Nie tylko nie przyniosły Berliozowi żadnego dochodu, ale znacznie przyczyniły się do jego pokaźnego zadłużenia. Za radą H. Balzaca, dzięki wsparciu finansowemu przyjaciół, zrujnowany i rozczarowany kompozytor wyjechał za granicę, a jego potępiony Faust cierpliwie czekał na dnie szuflady na swoją szansę. Otrzymał ją dopiero w 1877 roku. Historia jak zwykle okazała się przewrotna, tym razem słuchacze zachwycili się dziełem Berlioza. Niestety, ten zmarł osiem lat wcześniej, nie doczekawszy wielkiego triumfu swojego utworu.

Dorota Staszkiewicz

Michał KLAUZA - Dyrektor Artystyczny Filharmonii im. K. Szymanowskiego w Krakowie. Dyrektor Artystyczny Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie (2015- 2025), kierownik muzyczny Opery i Filharmonii Podlaskiej (2013–2015), II dyrygent Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia (2009–2015). Był dyrygentem i zastępcą dyrektora muzycznego Welsh National Opera w Cardiff (2004–2008), gdzie przygotował i poprowadził wiele spektakli należących do kanonu światowej literatury operowej.

W grudniu 2011 roku poprowadził w Narodowej Operze Ukrainy w Kijowie Króla Rogera Karola Szymanowskiego w wersji koncertowej, przygotowanego jako finałowe wydarzenie Zagranicznego Programu Kulturalnego Polskiej Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej. We wrześniu 2021 roku przygotował i poprowadził wraz z zespołami Opery Krakowskiej prapremierę opery Wanda Joanny Wnuk-Nazarowej. W 2019 roku w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej przygotował i pokierował muzycznie premierą wystawionej po raz pierwszy w Polsce operą Billy Budd Benjamina Brittena, a w roku 2023 na tejże scenie przygotował i dyrygował premierą Petera Grimesa tegoż kompozytora.

Występował z licznymi orkiestrami w kraju i za granicą. Koncertował we Francji, Niemczech, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, Włoszech, Brazylii, Armenii, Korei Południowej i krajach Zatoki Perskiej. Współpracował z Operą Bałtycką, Operą Nova w Bydgoszczy, Teatrem Wielkim w Poznaniu, Operą Wrocławską, Operą Krakowską, Teatrem Wielkim - Operą Narodową w Warszawie (1998–2003).

W swoim dorobku artystycznym posiada szereg nagrań radiowych, telewizyjnych i streamingowych. Z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach dokonał pierwszej studyjnej rejestracji operetki Loteria na mężów Karola Szymanowskiego wydanej przez Polskie Radio i nominowanej do nagrody Fryderyk 2019. W dyskografii pod jego batutą znajduje się wiele albumów wydanych przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia, DUX i inne wytwórnie płytowe, m.in. nagraną z Polską Orkiestrą Radiową operę Hagith Szymanowskiego (nagroda Fryderyk 2020 w kategorii: Album Roku, Muzyka Oratoryjna i Operowa), utwory symfoniczne Henryka Warsa, Msze Stanisława Moniuszki (nagroda Feniks 2020 Stowarzyszenia Wydawców Katolickich), operę Nędza uszczęśliwiona Macieja Kamieńskiego oraz płyty: Muzyka kompozytorów polskich XVIII i XIX wieku z Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie, Gubajdulina. Cisza i krzyż z Sinfonią Varsovią, Józef Zeidler – Nieszpory z Sinfoniettą Cracovią i Polskim Chórem Kameralnym (nominacja do nagrody Fryderyk 2021), Accordion Concertos z Chopin University Chamber Orchestra. W maju 2002 roku z zespołami Teatru Wielkiego - Opery Narodowej w Warszawie nagrał dla Polskiego Radia spektakl Król Roger Szymanowskiego, emitowany przez Międzynarodową Unię Radiową.

Dokonał szeregu nagrań muzyki do filmów m.in. do nagrodzonego IO Jerzego Skolimowskiego. Od 2016 do lutego 2022 roku był gościnnym dyrygentem Teatru Bolshoi w Moskwie, gdzie przygotował i poprowadził premiery Don Pasquale Gaetano Donizettiego oraz Idioty Mieczysława Weinberga; dyrygował także spektaklami: Eugeniusz Oniegin Piotra Czajkowskiego oraz Katarzyna Izmajłowa Dmitrija Szostakowicza. Współpracę zerwał po barbarzyńskim ataku reżimu putinowskiego na Ukrainę.

Od 2020 roku wykłada w Katedrze Dyrygentury Symfoniczno-Operowej UMFC w Warszawie.

Absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie dyrygentury symfoniczno-operowej Ryszarda Dudka oraz studiów podyplomowych w Konserwatorium im. Rimskiego-Korsakowa w Sankt Petersburgu w klasie Ilii Musina. Swoje umiejętności doskonalił na kursach mistrzowskich w Polsce, we Włoszech i w Holandii.

fot. P. Markowski

Łukasz ZAŁĘSKI - czołowy polski tenor młodego pokolenia. W repertuarze posiada ponad dwadzieścia pierwszoplanowych partii operowych i operetkowych, występuje na najważniejszych scenach operowych w Polsce, a także na scenach europejskich.

Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi w klasie śpiewu Krzysztofa Bednarka.

W 2024 roku Łukasz Załęski został uhonorowany 18. Teatralną Nagrodą Muzyczną im. Jana Kiepury w kategorii Najlepszy Śpiewak Operowy zaś w styczniu 2026 roku został odznaczony Brązowym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Jest zwycięzcą I Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego im. Bogdana Paprockiego, a także zdobywcą nagrody specjalnej dla najlepszego tenora, wyróżnienia za najlepsze wykonanie arii Stanisława Moniuszki oraz szeregu nagród pozaregulaminowych.

Do jego niedawnych sukcesów należą debiuty jako Mario Cavaradossi w Tosce G. Pucciniego oraz Rodolfo w Luizie Miller G. Verdiego. W 2022 roku zadebiutował na Festiwalu w Bregencji jako Pinkerton w premierowej produkcji opery Madama Butterfly G. Pucciniego. Partią Pinkertona zadebiutował także w 2024 roku na scenie Opera Ballet Vlaanderen.

W sezonie 2024/25 wystąpił m.in. jako Książę Mantui w Rigoletcie G. Verdiego w Operze Bałtyckiej w Gdańsku, Litewskim Narodowym Teatrze Opery i Baletu (LNOBT) w Wilnie oraz w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie, jako Jontek w najnowszej inscenizacji Halki S. Moniuszki w Operze Śląskiej w Bytomiu oraz Faust w Potępieniu Fausta H. Berlioza w Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina.

W sezonie 2025/2026 powróci do swoich popisowych ról, m.in. Księcia Mantui, Pinkertona, Jontka, Rudolfa, Cavaradossiego, Fausta w Potępieniu Fausta H. Berlioza i w operze Faust Ch. Gounoda oraz Kazimierza w Hrabinie S. Moniuszki.

Profesjonalną karierę sceniczną rozpoczął w 2010 roku, występując w prapremierze opery Kochankowie z klasztoru Valdemosa Marty Ptaszyńskiej w Teatrze Wielkim w Łodzi. Poza wspomnianymi już kreacjami, ma w repertuarze również takie role operowe i operetkowe jak Król Gustaw (G. Verdi – Bal maskowy), Princ (A. Dvořák – Rusałka), Edgardo (G. Donizetti – Łucja z Lammermoor), Stefan (S. Moniuszko – Straszny Dwór), Tassilo (I. Kálmán – Hrabina Marica), Barinkay (J. Strauss – Baron cygański) oraz Sou-Chong (F. Lehar – Kraina uśmiechu).

Aktywnie włączył się w obchody 200. rocznicy urodzin Stanisława Moniuszki, kreując czołowe partie w najważniejszych premierach jubileuszowych. Wystąpił jako Stefan w premierze opery Straszny Dwór w Operze Nova w Bydgoszczy w reż. Natalii Babińskiej (spektakl zainaugurował XXVI Bydgoski Festiwal Operowy), jako Kazimierz w premierze opery Hrabina w Operze Bałtyckiej w Gdańsku w reż. Krystyny Jandy oraz jako Max w ostatniej operze Beata w Operze Krakowskiej.

W ramach obchodów 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości wziął udział w unikatowym na skalę światową projekcie “100 na 100. Muzyczne dekady wolności”, występując w sali koncertowej NOSPR pod dyrekcją Michała Klauzy w Te Deum W. Kilara.

W jego dorobku płytowym znajdują się nagrania oper S. Moniuszki: Beata (nagrana przez polską wytwórnię płytową DUX) oraz Hrabina.

Pracował ze znakomitymi reżyserami oraz dyrygentami, m.in. Enrique Mazzola, Andreas Homoki, Oliver von Dohnányi, Thaddeus Strassberger, Ričardas Šumila, Yi-Chen Lin, Tadeusz Kozłowski, Michał Klauza oraz Maciej Prus.

fot. Karpati&Zarewicz

Magdalena PLUTA – mezzosopran. Urodzona w 1993 roku w Olsztynie. Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, Wydziału Wokalno-Aktorskiego, w klasie Izabeli Kłosińskiej. W latach 2015–2017 uczestniczyła w Programie Kształcenia Młodych Talentów – Akademii Operowej przy Teatrze Wielkim – Operze Narodowej. Swój warsztat doskonaliła podczas kursów wokalnych prowadzonych przez wybitnych śpiewaków: Jerzego Mechlińskiego, Ryszarda Karczykowskiego oraz Ewę Podleś.

W 2017 roku zadebiutowała w produkcji Dutch National Opera & Ballet, wykonując partię Arianny w Madrygałach Claudio Monteverdiego, w reżyserii Pierre’a Audiego i pod kierownictwem muzycznym Christophe’a Rousseta. Rok później wystąpiła tam ponownie, śpiewając w La morte d’Orfeo Stefana Landiego, gdzie kreowała postać Calliope.

W 2017 roku wystąpiła w Studiu Koncertowym Polskiego Radia w koncercie z udziałem Tomasza Koniecznego Mistrz i młode talenty pod dyrekcją Michała Klauzy, wykonując partię Erdy z IV aktu Złota Renu Richarda Wagnera. Rok później zaśpiewała ponownie z Tomaszem Koniecznym podczas jego recitalu w duecie Erdy i Wotana z III aktu Zygfryda R. Wagnera w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej.

W latach 2018–2019 podczas Festiwalu Oper Barokowych Dramma per musica wcieliła się w postać Galatei w Aci, Galatea e Polifemo Georga Friedricha Händla.

Od 2019 roku regularnie występuje w produkcjach Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie, biorąc udział m.in. w następujących tytułach: Carmen G. Bizeta (Mercedes), Die Zauberflöte W. A. Mozarta (Trzecia Dama), Les Noces I. Strawińskiego (partia mezzosopranu), Borys Godunow M. Musorgskiego (Fiodor), La forza del destino G. Verdiego (Curra), Ariadna na Naxos R. Straussa (Driada), Czarna maska K. Pendereckiego (Hrabina Laura). W październiku 2025 roku zadebiutuje jako Fenena w Nabucco G. Verdiego.

Artystka występuje również na innych scenach operowych i koncertowych w kraju i za granicą. Brała udział w Festiwalu Muzyki Dawnej w Innsbrucku (Innsbrucker Festwochen der Alten Musik), gdzie w 2023 roku wykonała po raz pierwszy w czasach współczesnych oratorium Rex Salomon Tommasa Traetty, wcielając się w postać Adona. Kreowała także postać Mary w Latającym Holendrze R. Wagnera w Operze Bałtyckiej w Gdańsku oraz wykonała partię Idamante w Idomeneo W. A. Mozarta w Polskiej Operze Królewskiej.

W październiku 2025 roku zadebiutuje w Teatrze Wielkim w Poznaniu jako Bronia w Hrabinie S. Moniuszki, a następnie w Krakowie wystąpi z Capellą Cracoviensis w Semele G. F. Händla, wcielając się w postacie Junony oraz Ino. Od kilku lat aktywnie uczestniczy w plenerowych realizacjach operowych w Pałacu w Nieborowie, organizowanych przez Fundację Trzy Trąby, SPAM oraz Muzeum w Nieborowie i Arkadii. Wykonała tam m.in. role: Wdowy w Goplanie W. Żeleńskiego, Ježibaby w Rusałce A. Dvořáka, a w sierpniu 2025 roku wcieli się w postać Jadwigi w Strasznym dworze S. Moniuszki.

Magdalena Pluta z powodzeniem wykonuje również repertuar oratoryjno-kantatowy. Wśród dzieł koncertowych, które ma w swoim repertuarze, znajdują się m.in.: Missa pro pace W. Kilara, Litanie Ostrobramskie S. Moniuszki, Oratorium na Boże Narodzenie C. Saint-Saënsa, Msza Nelsońska J. Haydna, Magnificat J. S. Bacha, Requiem W. A. Mozarta oraz Petite Messe solennelle G. Rossiniego.

fot. Zbigniew Malak

Michał PARTYKA - urodził się w Szczecinie. Po ukończeniu Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu (klasa Jerzego Mechlińskiego) doskonalił swoje umiejętności w Atelier Lyrique Paryskiej Opery Narodowej.

W 2013 roku wziął udział w polskiej premierze Portretu M. Weinberga w Teatrze Wielkim w Poznaniu. W 2014 zadebiutował na słynnym Festiwalu w Salzburgu (Salzburger Festspiele) jako Profesor Klingklang w prapremierze opery Charlotte Salomon M.A. Dalbavie’a, zaś rok później wystąpił na deskach Teatro alla Scala w Mediolanie, kreując partię Le Dancaïre w Carmen G. Bizeta.

Jako uczestnik Atelier Lyrique, Michał Partyka wystąpił w inscenizacji La Répétition interrompue (Przerwana próba) Ch.S. Favarta oraz Les Troqueurs (Przekupnie) A. Dauvergne’a; zaśpiewał partię rycerza di Ripafratty w Mirandolinie B. Martinů oraz Henry’ego Davisa w Street Scene K. Weill’a i wziął udział w koncertach z Orkiestrą Opery Paryskiej w Palais Garnier. Wykonał także Pieśni wędrującego czeladnika Mahlera w amfiteatrze Opery Bastille w Paryżu, Deauville (Francja) oraz w Filharmonii Szczecińskiej.

Artysta zaśpiewał w spektaklu Carmina Burana C. Orffa z Operą Śląską w Bytomiu (nagroda artystyczna Marszałka Województwa Śląskiego – Złota Maska w kategorii Przedstawienie Roku 2008). Nagrał także opery S. Moniuszki Flis i Verbum Nobile z Operą na Zamku w Szczecinie (Album Roku 2012, International Classical Music Awards).

W dorobku artystycznym posiada występy w produkcjach operowych najsłynniejszych teatrów muzycznych Polski i Europy, gdzie kreował role takie jak: Kuligin w Katii Kabanowej L. Janáčka, Peter Schlémil w Opowieściach Hoffmana J. Offenbacha, Sciarrone w Tosce G. Pucciniego, Melisso w Alcinie G.F. Haendla, Marulla w Rigoletcie G. Verdiego w Paryskiej Operze Narodowej; Albert w Wertherze J. Masseneta, Billy Budd (rola tytułowa) w operze B. Brittena w Teatrze Wielkim-Operze Narodowej w Warszawie; w Don Giovannim (rola tytułowa) w W.A. Mozarta w Teatrze MC93 w Bobigny, Operze w Saint-Étienne, Tulonie i Jerozolimie; Dr Falke w Zemście nietoperza J. Straussa w Reims i Tours; Silvio w Pajacach R. Leoncavalla w Teatrze Wielkim w Poznaniu i w Operze na Zamku w Szczecinie; Eugeniusz Oniegin w operze P. Czajkowskiego w Saint-Étienne, Escamillo w Carmen G. Bizeta w Teatrze Wielkim-Operze Narodowej w Warszawie, Poseł w Don Carlosie Verdiego w Operze Narodowej w Paryżu, Orfeusz w Orfeuszu i Eurydyce Ch. W. Glucka w Operze Wrocławskiej, markiz Posa w Don Carlosie Verdiego w Operze w Saarbrücken, Rigoletto (rola tytułowa) G. Verdiego w Teatro Liceu w Barcelonie; Pantalone w Miłości do trzech pomarańczy S. Prokofiewa w Teatrze w Bremie (jako członek zespołu Teatru operowego w Bremie), Jelecki w Damie Pikowej P. Czajkowskiego, Król Roger w operze K. Szymanowskiego w Teatrze Narodowym w Koszycach, Operze Narodowej w Pradze, na festiwalu w Bratysławie oraz w Węgierskiej Operze Narodowej w Budapeszcie; Robert Oppenheimer w operze Doctor Atomic J. Adamsa; Henryk w prapremierze opery Ślub (na podstawie dramatu Gombrowicza) Z. Krauzego w Teatrze Wielkim w Poznaniu

Michał Partyka jest laureatem Grand Prix IX Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego w Dusznikach-Zdroju (2008) oraz pierwszej nagrody na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Francisco Viñasa w Barcelonie (2013). Reprezentował także Polskę na prestiżowym konkursie BBC Cardiff Singer of the World. Nagrywał dla Radio France i Deutsche Rundfunk.

Występował także w recitalami pieśni, m.in. w Willi Medyceuszy w Rzymie, Francuskim Instytucie Kultury w Londynie, amfiteatrze Opery Bastille i w Luwrze. Koncertuje także wykonując repertuar oratoryjno-kantatowy m.in. War Requiem B. Brittena.

W sezonie 2026/27 artysta zadebiutuje w Teatrze Champs-Élysées w Paryżu w roli Walentego w operze Faust Ch. Gounoda.

fot. Tobias Kruse

Dariusz MACHEJ - absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w klasie śpiewu Włodzimierza Zalewskiego. Sztukę wokalną doskonalił na kursach mistrzowskich u Ryszarda Karczykowskiego i Williama Mateuzziego. W 1997 roku zadebiutował w roli Don Magnifica w Kopciuszku G. Rossiniego w Warszawskiej Operze Kameralnej pod dyrekcją Stefana Sutkowskiego. Współpracuje z Teatrem Wielkim - Operą Narodową, Operą Lubelską, Polską Operą Królewską, Warszawską Operą Kameralną. Występował między innymi w Anhaltisches Theater Dessau, Oper Frankfurt am Main, Wuppertaler Bühnen, Wiener Kammeroper, Litewskim Narodowym Teatrze Opery i Baletu, Theater der Stadt Koblenz, NOSPR, Filharmonii Narodowej w Warszawie. Uczestniczył w licznych festiwalach muzycznych takich jak: Rossini Opera Festival (Pesaro), Festival de Musique de Strasbourg, Rossini in Wildbad Belcanto Opera Festival (Niemcy), Letni Festiwal Muzyczny Euroradia/EBU Summer Festival (Warszawa), Festival di Musica Sacra Anima Mundi (Piza), Internationalen Maifestspiele (Wiesbaden), Międzynarodowy Festiwal Moniuszkowski, Warszawska Jesień, Wratislavia Cantans, Festiwal im. Adama Didura (Sanok). Brał udział w prawykonaniach oper Katzelmacher K. Schwertsika (Wuppertal, 2003) oraz Iwona, księżniczka Burgunda Z. Krauzego (Paryż, 2004).

Repertuar artysty obejmuje takie opery jak: Wesele Figara, Don Giovanni, Czarodziejski flet, Così fan tutte W.A. Mozarta; Cyrulik sewilski, Kopciuszek, Turek we Włoszech, Włoszka w Algierze, Sroka złodziejka, Kamień probierczy i Podróż do Reims G. Rossiniego; Napój miłosny, Don Pasquale i Lukrecja Borgia G. Donizettiego; Wolny strzelec C.M. Webera; Potępienie Fausta H. Berlioza; Moc przeznaczenia i Traviata G. Verdiego; Halka (wileńska), Hrabina i Verbum nobile S. Moniuszki; Carmen G. Bizeta, Gianni Schicchi, Cyganeria, Tosca, Turandot G. Pucciniego; Lohengrin, Parsifal, Tristan i Izolda R. Wagnera; Elektra, Salome, Ariadna na Naxos R. Straussa; Cesarz Atlantydy V. Ullmanna; Manru I.J. Paderewskiego; Andrea Chénier U. Giordano; Hagith K. Szymanowskiego; Wozzeck A. Berga; Pasja grecka B. Martinů; Czarna maska K. Pendereckiego; Iwona księżniczka Burgunda Z. Krauzego.

Artysta występuje także w repertuarze oratoryjnym i pieśniarskim. Brał udział w licznych transmisjach radiowych i telewizyjnych (RAI, Südwestrundfunk, Polskie Radio, TVP, Polsat). Dokonał nagrań dla firm fonograficznych Naxos, ROF, Bongiovanni, DUX, Radiowa Agencja Fonograficzna oraz archiwum Polskiego Radia. Nagranie Hagith K. Szymanowskiego z udziałem artysty otrzymało nagrodę Fryderyka 2020 w kategorii Muzyka Poważna: Album Roku Muzyka Oratoryjna i Operowa, a nagranie Zemsty za mur graniczny Z. Noskowskiego nagrodę Fryderyka 2024 w tej samej kategorii. W 2024 roku artysta uzyskał stopień doktora w dziedzinie sztuk muzycznych w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.

fot. Mirosław Pietruszyński