Wykonawcy:
Repertuar:
Gioachino Rossini – Sroka złodziejka /wykonanie sceniczne/
BILETY DOSTĘPNE NA STRONIE OPERY KRAKOWSKIEJ opera.krakow.pl
W spektaklu pojawiają się:
- sceny przemocy
- głośne i nieprzewidywalne sygnały dźwiękowe
- zadymienie
- spektakl dla widzów od 16. roku życia
Czas trwania: 3 godziny 20 minut (z 20-minutową przerwą)
Sroka zwyczajna to bohaterka wielu ludowych podań i zabobonów. Wśród związanych z nią mitów pierwsze miejsce zajmuje ten, że jest kradnącą biżuterię kleptomanką i ciągle znosi do gniazda błyszczące przedmioty. Nie ma na to dowodów naukowych, choć w XVIII wieku popularna była opowieść o młodej służącej z miasteczka Palaiseau pod Paryżem, skazanej na śmierć za kradzież sreber. Srebra odnaleziono w sroczym gnieździe już po wykonaniu wyroku.
Pewnego dnia sroka złodziejka wleciała do opery semiseria La gazza ladra G. Rossiniego. Libretto wyszło spod pióra G. Gherardiniego, który stworzył je dla F. Paëra; dopiero rok później niewykorzystany tekst trafił w ręce Rossiniego.
Gherardini oparł się na zainspirowanym historią służącej z Palaisaeu dramacie, którego autorami byli L.Ch. Caigniez i T.B. d’Aubigny. Librecista zmienił zakończenie na szczęśliwe (w jego wersji służąca nie umiera), wplótł także kilka komicznych epizodów. Praca nad muzyką zajęła Rossiniemu blisko trzy miesiące. Rozpoczął ją w marcu, a już pod koniec maja 1817 roku w mediolańskiej La Scali odbyła się zakończona ogromnym sukcesem premiera.
Sroka złodziejka szturmem zdobyła sceny najlepszych europejskich teatrów (w latach 1825, 1830 i 1833 wystawiono ją także w Polsce). W Warszawie dzieło Rossiniego podziwiał między innymi nastoletni F. Chopin, który później w jednym ze swoich polonezów wykorzystał melodię jednej z arii. W połowie lat 60. ubiegłego wieku Srokę zaprezentowano we Florencji i w Londynie, a potem – podczas kolejnych odsłon festiwalu w Pesaro. Dzięki mistrzowskiemu połączeniu elementów opery seria i buffa, genialnym scenom zbiorowym, świetnej charakterystyce postaci i żywiołowej uwerturze, dzieło zadomowiło się w historii muzyki operowej.
Dorota Staszkiewicz
José Miguel PÉREZ-SIERRA – dyrektor muzyczny Teatro de La Zarzuela w Madrycie, dyrektor muzyczny i artystyczny Royal Opera Festival w Krakowie oraz pierwszy dyrygent gościnny Ópera de A Coruña – jest jednym z czołowych dyrygentów swojego pokolenia. Urodzony w Madrycie, zyskał międzynarodową sławę w 2006 roku, dyrygując operą Il viaggio a Reims na Rossini Opera Festival w Pesaro (Włochy). Kształcił się pod okiem takich mistrzów jak Gabriele Ferro, Gianluigi Gelmetti, Colin Metters, Alberto Zedda i Lorin Maazel. Zadebiutował w 2005 roku z Orquesta Sinfónica de Galicia i od tego czasu regularnie występuje jako dyrygent gościnny m.in. w Teatro Real i Teatro de la Zarzuela w Madrycie, Palau de les Arts w Walencji, Gran Teatre del Liceu w Barcelonie, ABAO Bilbao Ópera, Ópera de Oviedo, Ópera de Las Palmas, Ópera de Tenerife, Opéra de Marseille, Théâtre des Champs-Elysées w Paryżu, Opéra de Montréal, Teatro Municipal w Santiago de Chile, Royal Opera Festival w Krakowie, Rossini in Wildbad Festival w Niemczech, Teatro San Carlo w Neapolu, Festival Puccini w Torre del Lago, Opéra de Massy i Opéra-Théâtre w Metz (Francja), oraz w wielu innych teatrach.
W sezonie 2024–2025 Maestro Pérez-Sierra poprowadzi La bohème w Ópera de A Coruña; Marinę w Teatro de la Zarzuela; La verbena de la Paloma w Palau de les Arts w Walencji; Marię Stuartę w Teatro Real; Turandot w Theater Basel; Normę w Opéra National du Capitole w Tuluzie; IX Symfonię Mahlera z Orkiestrą Filharmonii Krakowskiej; La tabernera del Puerto w Teatro de la Zarzuela oraz w Filharmonii Krakowskiej; a także Pierre de Médicis (Poniatowski) i La Cenerentola na Royal Opera Festival w Krakowie oraz podczas Rossini in Wildbad Festival w Niemczech.
Do najważniejszych wydarzeń ostatnich sezonów należą: I puritani, L’elisir d’amore, Maria Stuarda, Lucrezia Borgia, La sonnambula i Il barbiere di Siviglia w ABAO Bilbao Ópera; La cenerentola w Montrealu; Turandot, L’elisir d’amore, Aida i La bohème w Las Palmas; Samson et Dalila na Teneryfie; dwa koncerty Rossiniego w Théâtre des Champs-Élysées w Paryżu; Il signor Bruschino, Armida, La scala di seta, Matilde di Shabran, L’equivoco stravagante, Aureliano in Palmira, Messa di Gloria i L’italiana in Algeri podczas Rossini in Wildbad Festival, gdzie w 2024 roku otrzymał nagrodę „Rossini in Cima” za dekadę pracy przy operach Rossiniego w tym niemieckim festiwalu; Il signor Bruschino, Armida, La scala di seta, El barberillo de Lavapiés, Luisa Fernanda, Messa di Gloria i L’italiana in Algeri podczas Royal Opera Festival w Krakowie; Il turco in Italia, La cenerentola, Il barbiere di Siviglia i L’italiana in Algeri w Ópera Nacional de Chile; La donna del lago, Armida i Les Huguenots w Opéra de Marseille; Rigoletto i Dialogues des carmélites w Opéra de Massy pod Paryżem; Carmen, Tosca, Il trittico, Il turco in Italia, El amor brujo i La vida breve w Ópera de Metz; Les pêcheurs de perles, Il tabarro i Gianni Schicchi w Ópera de Oviedo; Don Fernando el Emplazado (Zubiaurre), Viva la Mamma! oraz koncert galowy Międzynarodowych Nagród Operowych w Teatro Real w Madrycie; Pagliacci, Norma, Aida i La bohème w Ópera de A Coruña; Carmen z Orchestre Philharmonique du Luxembourg; Requiem Verdiego z Orkiestrą i Chórem Teatro Real; Madama Butterfly w Teatro Coccia w Novarze; VI Symfonię Mahlera z Filharmonią w Maladze; La verbena de la paloma w Teatro de la Zarzuela; Luisa Fernanda z Orkiestrą i Chórem Filharmonii Krakowskiej; oraz Carmen Bizeta podczas Quincena Musical w San Sebastián (Hiszpania).
Ponadto prowadził koncerty z takimi artystami jak Lise Davidsen (Teatro Real, Ópera de A Coruña, Turku Music Festival w Finlandii i Opera Narodowa w Bukareszcie), Mariella Devia (Teatro Real, Ópera de A Coruña, Teatro San Carlo w Neapolu) i Roberto Alagna (Ópera de A Coruña).
Dyskografia José Miguela Péreza-Sierry obejmuje m.in.: monograficzną płytę z utworami Illarramendiego (Symfonie nr 4 i 9) z Euskadi Symphony Orchestra (Sony), recital z mezzosopranistką Marianną Pizzolato (Naxos), opery Adelson e Salvini Belliniego (Bongiovanni), Ricciardo e Zoraïde, Matilde di Shabran, Aureliano in Palmira, L’equivoco stravagante, La scala di seta i Armida Rossiniego (Naxos), Manon Lescaut na DVD z Teatro Massimo Bellini w Katanii (Unitel), a także album z barytonem Vittorio Prato z repertuarem belcanto (Illiria).
fot. Ofelia Matos
Patrick KABONGO – urodzony w Kongo – choć posiada obywatelstwo francuskie – od wczesnego dzieciństwa z wielką pasją zajmował się śpiewem. Podczas magisterskich studiów z zakresu inżynierii z zapałem praktykował śpiew chóralny. Po wykonaniu Requiem W.A. Mozarta w Kinszasie otrzymał stypendium na studia wokalne w Królewskim Konserwatorium w Brukseli.
W 2009 roku zadebiutował na scenie w operze L’incoronazione di Poppea z zespołem Scherzi Musicali. W latach 2010–2012 był członkiem grupy młodych śpiewaków w Opéra de Rouen Haute-Normandie. W 2013 roku był członkiem Akademii Opéra Comique w Paryżu.
W 2012 roku odniósł sukces, debiutując w roli tytułowej w Le Comte Ory z zespołem Ensemble Matheus pod dyrekcją Jean’a-Christophe Spinosiego. Rok później wystąpił jako Norfolk w operze Elisabetta, Regina d’Inghilterra G. Rossiniego, ponownie z Ensemble Matheus.
W latach 2015–2017 był członkiem Accademia del Maggio Musicale we Florencji, gdzie pogłębiał swój repertuar belcanto. Od tego czasu występował w Teatro Maggio Musicale we Florencji (Lindoro we Włoszce w Algierze G. Rossiniego), Teatro Massimo w Palermo (Nemorino w Napoju miłosnym G. Donizettiego), Teatro Olimpico w Vicenzie (Szczęśliwe oszukanie G. Rossiniego), Teatro Lirico di Cagliari (Elvino w Lunatyczce V. Belliniego), Oman Opera (Almaviva w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego), Opéra du Rhin i Operze w Kolonii (Barkouf J. Offenbacha), Operze w Metz (Don Pasquale G. Donizettiego, Hrabia Ory G. Rossiniego, Słomkowy kapelusz N. Roty), Operze w Tours (Włoszka w Algierze i Cyrulik sewilski G. Rossiniego), Operze w Nicei (La Dame Blanche F. Boïeldieu), Operze w Klagenfurcie (Cyrulik sewilski G. Rossiniego) oraz na Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildabad (Dziwaczne nieporozumienie, Mojżesz i Faraon, Tancredi, Armida, Hermiona G. Rossiniego).
W ciągu ostatnich dwóch sezonów zadebiutował na scenach Opéra de Québec, Irish National Opera (Ernesto w Don Pasquale G. Donizettiego) oraz MusikTheater an der Wien (Les Martyrs G. Donizettiego). Wystąpił także na Opéra d’Avignon (Turek we Włoszech G. Rossiniego), Festiwalu Donizetti w Bergamo (francuska wersja Łucji z Lammermoon G. Donizettiego), Festiwalu SWR w Schwetzingen (Zemira e Azor A. Grétry’ego, wersja włoska), Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildabad (Hrabia Ory G. Rossiniego), National Theatre Mannheim (La Resurrezione G.F. Haendla), Operze Krefeld-Mönchengladbach (Podróż do Reims G. Rossiniego), Deutsche Oper am Rhein (La Cenerentola G. Rossiniego oraz Operze w Lipsku Kopciuszek G. Rossiniego).
Ostatnie przedsięwzięcia artystyczne obejmują występy w operach Kopciuszek G. Rossiniego w Teatro Maggio Musicale Fiorentino, Córka pułku G. Donizettiego w Opéra Royal de Versailles, Podróż do Reims G. Rossiniego w Operze Krefeld-Mönchengladbach oraz w Gorizii/Nova Gorica (Słowenia) w ramach obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury”, a także Pierre de Médicis J. Poniatowskiego (wykonanie koncertowe) oraz Kopciuszek G. Rossiniego na Royal Opera Festival w Krakowie oraz podczas Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildabad.
fot. David Morganti
Claudia MUSCHIO – włoska sopranistka urodzona w Brescii, ukończyła z wyróżnieniem Konserwatorium im. G. Frescobaldiego w Ferrarze. Zadebiutowała w 2017 roku w roli Paminy w operze W.A. Mozarta Czarodziejski flet na deskach Teatro San Carlo w Neapolu.
W nadchodzącym sezonie zadebiutuje w partii Fiorilli w operze Turek we Włoszech G. Rossiniego w Nowym Teatrze Narodowym w Tokio. Wystąpi również jako Valencienne w Wesołej wdówce F. Lehára w Teatro Verdi w Salerno, a także jako Ilia w operze W.A. Mozarta Idomeneo oraz Sophie w Kawalerze srebrnej róży R. Straussa w Operze Państwowej w Stuttgarcie.
W sezonie artystycznym 2025/2026 w Staatsoper w Stuttgarcie wykonała partie Lisiczki w nowej inscenizacji opery L. Janáčka Sprytna lisiczka, Gildy w Rigoletto G. Verdiego, Aminy w Lunatyczce V. Belliniego, siostry Konstancji w Dialogach karmelitanek F. Poulenca oraz Rosiny w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego. Wystąpiła również jako solistka w koncercie symfonicznym, w ramach którego pod batutą Lothara Zagroseka wykonano utwory Mozarta i Brucknera.
W sezonie 2024/2025 zadebiutowała na Festiwalu Saint-Denis w Paryżu, wykonując partię solową w Requiem G. Donizettiego pod dyrekcją Speranzy Scappucci.
Wśród jej ostatnich występów należy wymienić udany debiut w roli Aminy w Lunatyczce V. Belliniego w Operze Państwowej w Stuttgarcie, gdzie zaśpiewała również partię Nannetty w Falstaffie G. Verdiego oraz Adiny w nowej inscenizacji Napoju miłosnego G. Donizettiego.
Inne godne uwagi dotychczasowe występy artystki obejmują rolę Rosiny w operze Cyrulik sewilski G. Rossiniego w Teatro Comunale Luciano Pavarotti w Modenie, podczas Festiwalu Rossiniego w Pesaro oraz w Teatro Lirico w Cagliari. W sezonie 2020/2021 na stałe dołączyła do zespołu Staatsoper w Stuttgarcie, gdzie zadebiutowała jako Zerlina w Don Giovannim W.A. Mozarta, a także jako Le Feu i La Princesse w L’enfant et les sortilèges M. Ravela. W czerwcu 2021 roku zadebiutowała jako Adina w operze G. Donizettiego Napoju miłosnym w Teatro Carlo Felice w Genui pod kierownictwem artystycznym Francesco Meliego. W sezonie 2021/2022 zadebiutowała również jako Susanna w Weselu Figara W.A. Mozarta, Morgana w operze G.F. Haendla Alcina oraz jako Sandmännchen i Taumännchen w nowej inscenizacji opery E. Humperdincka Jaś i Małgosia w Operze Państwowej w Stuttgarcie.
fot. Andrew Bogard
Francesca DI SAURO – włoska mezzosopranistka, absolwwentkaKonserwatorium San Pietro a Majella w Neapolu, umiejętności wokalne doskonaliła w Accademia del Maggio Musicale Fiorentino pod kierunkiem Donaty D’Annunzio Lombardi.
W 2020 roku wcieliła się w rolę Santuzzy w operze Cavalleria Rusticana P. Mascagniego, która została wystawiona w ramach projektu edukacyjnego „Riccardo Muti Italian Opera Academy” w Rawennie pod batutą Riccardo Mutiego. W 2021 roku zaśpiewała rolę Feneny w Nabucco G. Verdiego w ramach tego samego projektu, tym razem w Fondazione Prada w Mediolanie, w Teatro Galli w Rimini oraz w Teatro Alighieri w Rawennie. Wśród jej występów w sezonie 2025/2026 znajdują się: Così fan tutte W.A. Mozarta w Padwie, Rovigo i Treviso, Idomeneusz, król Krety W.A. Mozarta w Bolonii oraz operze Don Giovanni W.A. Mozarta w Tokio.
Jej repertuar obejmuje dzieła od baroku po XX wiek; wcieliła się w takie role, jak Rosina w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego, Serpina w La serva padrona G.B. Pergolesiego, Vespetta w Pimpinone, albo Nierówne małżeństwo G.P. Telemanna, Despina w Così fan tutte oraz Zerlina w Don Giovannim W.A. Mozarta, Isabella i Zulma we Włoszce w Algierze G. Rossiniego, Giulietta w Opowieściach Hoffmanna J. Offenbacha, Bersi w Andrea Chénier U. Giordano, Fenena w Nabucco G. Verdiego, Lola w Rycerskości wieśniaczej P. Mascagniego, Zaida w Turku we Włoszech G. Rossiniego, Maddalena w Podróyż do Remis G. Rossiniego, Flora i Annina w Traviacie G. Verdiego, Mercédès w Carmen G. Bizeta, Sofia Iwanowna w operze Risurrezione F. Alfano oraz Silvia w L’isola disabitata M. Garcíi. Wystąpiła również w filmie krótkometrażowym Tempo ritrovato, wyprodukowanym przez Fondazione Rete Lirica delle Marche.
Śpiewała na deskach najbardziej renomowanych teatrów operowych, takich jak Teatro alla Scala i Teatro degli Arcimboldi w Mediolanie, Arena di Verona, Teatro Colòn w Buenos Aires, Teatro Massimo w Palermo, Oper im Steinbruch, Teatro Regio w Turynie, w Lombardii: Sociale di Como, Grande di Brescia, Ponchielli di Cremona, Fraschini di Pavia, Sociale di Bergamo, a także Teatro Municipale Valli w regionie Reggio Emilia, Teatro Regio w Parmie, Festspielhaus in Bregenz, Teatro del Maggio Musicale Fiorentino, oraz na scenie festiwalu Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildbad.
Współpracowała z takimi dyrygentami jak: Riccardo Muti, Daniel Oren, Ottavio Dantone, Marco Armiliato, Valerio Galli, Carlo Rizzi, Michele Spotti czy Francesco Lanzillotta, a także z reżyserami takimi jak Chiara Muti, Emma Dante, Rosetta Cucchi, Luca Micheletti, Jochen Schönleber, Grischa Asagaroff, Arnaud Bernard oraz Cecilia Ligorio.
W sezonie 2023/2024 Francesca Di Sauro wcieliła się w rolę Feneny w operze Nabucco w Teatro Verdi w Trieście, zagrała Lolę w Rycerskość wieśniacza w nowej inscenizacji Mario Martone w Teatro alla Scala oraz powróciła w roli Carmen w Teatro Colón w Buenos Aires.
Francesca jest laureatką licznych międzynarodowych konkursów. Zdobyła pierwszą nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Śpiewu Operowego „Beppe De Tomasi”, wygrała 69. Międzynarodowy Konkursie dla młodych śpiewaków operowych AsLiCo, zdobyła pierwszą nagrodę w II Międzynarodowym Konkursie Śpiewu Operowego „Bellano paese degli artisti”, pierwszą nagrodę w I Międzynarodowym Konkursu Śpiewu Operowego „Giuditta Pasta” oraz pierwszą nagrodę w I Międzynarodowym Konkursie „Marmo all’opera”.
fot. Simona Aquino
Nathanaël TAVERNIER - francuski bas rozpoczął sezon artystyczny 2025/2026 w roli Sarastro w uznanej inscenizacji opery Czarodziejski flet W.A. Mozarta, przygotowanej przez Theater Biel Solothurn (TOBS), z którą wystąpił w Biel, Solothurn i w całej Szwajcarii. Śpiewał też partię Il Commendatore w Don Giovannim W.A. Mozarta w Théâtre de l’Athénée w Paryżu, wraz z zespołem ARCAL, a także wystąpił jako solista podczas wykonania IX Symfonii L. van Beethovena z udziałem Orchestre Philharmonique de Radio-France w Pfaryżu pod dyrekcją Maxima Emelyanycheva. Uczestniczył również w wykonaniach Podróży zimowej F. Schuberta w Szwajcarii. Niedawno wyśpiewał partię Charona w produkcji Orfeusza C. Monteverdiego, wystawionej na Zamku w Schwetzingen przez zespół Teatru Narodowego w Mannheim w Niemczech.
Intensywny sezon 2024/2025 obejmował w przypadku artysty brytyjski debiut w roli Sparafucile w Rigoletto G. Verdiego, u boku Welsh National Opera, partie takie jak Nourabad w Poławiaczach pereł w Opéra de Dijon, Sarastro w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta w teatrach operowych w Rennes, Nantes i Angers, a także powrót na scenę Royal Opera Festival w Krakowie oraz na Rossini in Wildbad. Belcanto Opera Festival w roli Fra Antonio w rzadko wystawianej operze Piotr Medyceusz Józefa Poniatowskiego oraz w roli Elmiro w Otello G. Rossiniego.
Tavernier ma w planach kolejne występy we Francji w roli Il Commendatore w Don Giovannim W.A. Mozarta, wraz z zespołem ARCAL, a w Szwajcarii zamierza wyśpiewać partie takie jak Ambroise w Mireille, Ramfis w Aidzie G. Verdiego oraz Osmin w Uprowadzeniu z Seraju W.A. Mozarta.
Wśród jego licznych innych ostatnich występów znalazły się partie takie jak François Tortebat w Czarnej masce K. Pendereckiego dla NOSPR, pod dyrekcją Marin Alsop; Adamas w Z rodu Boreasza J.P. Rameau w Oldenburgu oraz Emireno w Ottone G.F. Haendla w Karlsruhe; a latem 2024 roku Gouverneur w Hrabia Ory G. Rossiniego oraz Ruffino w Masaniello Michele Carafa – obie partie Tavernier wyśpiewał zarówno podczas Rossini in Wildbad. Belcanto Opera Festival, jak i w ramach Royal Opera Festival w Krakowie. Ponadto, jako członek Badisches Staatstheater w Karlsruhe w latach 2020/2023, wyśpiewał szeroki wachlarz ról, takich jak Pierwszy Czeladnik w Wozzecku A. Berga, Króla w Aidzie G. Verdiego, Basilio w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego, Borsuk/Ksiądz w Przygodach Lisiczki Chytruski L. Janáčeka, Il Commendatore w Don Giovannim W.A. Mozarta, Sarastro w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta oraz Zuniga w Carmen G. Bizeta.
Inne role sceniczne, w które wcielił się Tavernier obejmują następujące partie: Balthazar w La Favorite G. Donizettiego, Osmin w Uprowadzenie z Seraju W.A. Mozarta, Cold Genius w operze Król Artur H. Purcella, Simone w Gianni Schicchi G. Pucciniego oraz Frère Laurent w Romeo i Julia Ch. Gounoda. Występował również w produkcjach Roberta Carsena, Pierre’a Audi, Adele Thomas i Oliviera Py, a także pod batutą takich dyrygentów jak Gabriel Garrido, Hervé Niquet, Marko Letonja, Julien Chauvin i Pierre Dumoussaud.
Nathanaël Tavernier odkrył muzykę w Maîtrise de la Loire, założonej przez Jacques’a Berthelona. Po ukończeniu studiów z etnomuzykologii na Uniwersytecie w Lyonie uzyskał tytuł magistra w Haute École de Musique de Genève, gdzie studiował pod kierunkiem Gilles’a Cachemaille’a, a następnie dołączył do studia Opéra National du Rhin i uczestniczył w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Helmuta Deutscha, Alaina Garichota i Sylvie Valayre.
fot. Heleni Genoa
Emmanuel FRANCO – meksykańsko-holenderski baryton ceniony jest za wyrazistą osobowość sceniczną, muzyczną finezję oraz wyjątkowy talent aktorski. Jego jasny głos o dużej swobodzie technicznej i szczególne zamiłowanie do repertuaru bel canto uczyniły go cenionym interpretatorem dzieł Rossiniego i oper pierwszej połowy XIX wieku.
Występował w czołowych rolach na scenach całej Europy, m.in. w dziełach G. Rossiniego jako Dandini w Kopciuszeku, Figaro w Cyruliku sewilskim, Slook w Wekselu małżeńskim oraz Germano w Jedwabnej drabince, wykonywanych zarówno w Teatro Coccia w Novarze, jak i w Teatro Filarmonico di Verona. Jest częstym gościem Royal Opera Festival i Filharmonii Krakowskiej, gdzie wykonywał główne role w repertuarze zarzuel, m.in. Lamparillę w El barberillo de Lavapiés Francisco Asenjo Barbieri, Vidala Hernando w Luisie Fernandzie Federico Moreno Torroba oraz Juana de Eguíę w La tabernera del Puerto Pablo Sorozábala.
Podczas Wexford Opera Festival wystąpił jako Mustafà w operze Adina G. Rossiniego oraz stworzył rolę Camilla w światowej premierze opery La cucina A. Synnotta w reżyserii Rosetty Cucchi. Jako stały gość Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildbad wykonywał role dzieł G. Rossiniego Taddea we Włoszce w Algierze, Alipranda w Matilde di Shabran, Bruschina ojca w Signor Bruschino oraz Kalifa w Adinie, zdobywając uznanie za stylistyczną precyzję i sceniczną wszechstronność. Współpracował z dyrygentami takimi jak: Luciano Acocella, Antonino Fogliani, José Miguel Pérez- Sierra i Gianluigi Gelmetti, a także nagrywał dla wytwórni NAXOS.
Jest absolwentem San Francisco Conservatory of Music oraz Dutch National Opera Academy w Amsterdamie. W latach 2015–2017 był członkiem Opera Studio przy Opéra national du Rhin w Strasburgu. Do najważniejszych wydarzeń sezonu 2025/2026 należą debiut w Teatro de la Maestranza jako Leporello w Don Giovannim W.A. Mozarta, Moralès w Carmen G. Bizeta w Ópera de Oviedo, recital solowy w Teatro de la Zarzuela w Madrycie, a także role Fernando w La gazza ladra G. Rossiniego i Pascuala w Marinie E. Arietty podczas Royal Opera Festival i Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildbad oraz powrót do Teatro Coccia w Novarze jako Taddeo we Włoszce w Algierze G. Rossiniego.
fot. Hans Schellevis
Matteo TORCASO – baryton, finalista 62. Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. F. Viñasa w Barcelonie oraz zwycięzca 75. Międzynarodowy Konkursie dla młodych śpiewaków operowych AsLiCo w 2024 roku, nagrodzony za rolę Don Alfonso w operze Così fan tutte W.A. Mozarta. W 2018 roku ukończył Konserwatorium im. F. Torrefranca, a następnie dwuletni kurs w Accademia d’Arte Lirica w Osimo. W czerwcu 2024 roku ukończył zaś dwuletni program w Accademia del Maggio Musicale Fiorentino.
W najbliższym czasie wystąpi podczas: Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildbad wykonując partię Vingradito w Sroce złodziejce G. Rossiniego, Festiwalu Belcanto Ritrovato w Pesaro, gdzie wykona partię Oranteo w La donna selvaggia C. Coccia, w Teatro Lirico di Cagliari w partii Marullo w Rigoletto G. Verdiego, oraz w Grand Théâtre de Monte Carlo jako Marullo w Rigoletto G. Verdiego.
Podczas sezonu artystyczny 2025/2026 wystąpił jako Baron Trombonok w Podróży do Rems G. Rossiniego podczas Festiwalu Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildbad, Moralès w Carmen G. Bizeta na deskach Teatro Grande di Brescia, Teatro Ponchielli di Cremona, Teatro Sociale di Como, Teatro Comunale di Modena, Teatro Municipale di Piacenza oraz Teatro Alighieri di Ravenna, dubler w partii Cardenia w Il furioso all’isola di San Domingo G. Donizettiego w ramach festiwalu Donizetti Opera, Zakrystian w operze Tosca G. Pucciniego podczas festiwalu Maggio Musicale Fiorentino, Bartolo w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego w Grand Opera House w Belfaście.
W sezonie artystycznym 2024/2025 zagrał role: Brata Tucka w operze Robin Hood M. Dall’Ongaro, wystawionej w Teatro Petruzzelli w Bari, Don Alfonso w Così fan tutte W.A. Mozarta dla Opera Lombardia, Dulcamara w Napoju miłosnym G. Donizettiego w Teatro Sociale w Rovigo, wystąpił również z zespołem Teatro Petruzzelli w Robin Hoodzie w Królewskim Teatrze Operowym w Maskacie, w Omanie oraz jako Moralès w Carmen G. Bizeta w Teatro dell’Opera di Roma.
W sezonie artystyczny 2023/2024 wystąpił jako Zakrystian w Tosce G. Pucciniego, pod dyrekcją Daniele Gattiego w ramach 86. edycji festiwalu Maggio Musicale Fiorentino, wcielił się w rolę Dulcamara w Napoju miłosny G. Donizettiego w Teatro Goldoni we Florencji, wystąpił również w tytułowej roli w Don Pasquale G. Donizettiego na deskach Teatro dei Rinnovati w Sienie.
W poprzednich sezonach artysta zaśpiewał partie Don Alfonso w Così fan tutte W.A. Mozarta w Teatro Olimpico w Vicenzy, a także Schaunard w Cyganerii G. Pucciniego w Teatro del Maggio Musicale Fiorentino pod dyrekcją Maestro Giacomo Sagripanti, w ramach otwarcia sezonu artystycznego.
W 2019 roku zwyciężył w Międzynarodowym Konkursie „Città di Pienza”, zdobywając najwyższą nagrodę za rolę Dulcamary w Napoju miłosnym G. Donizettiego, którą później wykonał w ramach projektów edukacyjnych Europa InCanto oraz OperaOpera. W 2022 roku został ponownie wytypowany przez Europa InCanto, tym razem do roli Dandiniego w operze Kopciuszek G. Rossiniego. W 2019 roku wcielił się również w rolę Tobiasa Milla w operze Weksel małżeński G. Rossiniego, wystawianej w Teatro Verdi w Busseto, wykonał partię Belcore w operze Napój miłosny G. Donizettiego w Operze w Warnie oraz partię Schaunarda w Cyganerii G. Pucciniego w Teatro Castagnoli w Scansano.
W 2020 roku wyśpiewał partię Marcella w Cyganerii G. Pucciniego w ramach produkcji filmowej przygotowanej przez Stowarzyszenie im. Tito Gobbiego na rzecz projektu edukacyjnego “Magia dell’opera”.
W 2021 roku wcielił się w rolę Dulcamary w operze Napój miłosny G. Donizettiego w Auditorium della Conciliazione w Rzymie oraz w Teatro San Carlo w Neapolu; wykonał partię Marco w operze Gianni Schicchi G. Pucciniego w Teatro delle Muse w Ankonie; partię Germano w Jedwabnej drabince G. Rossiniego w Teatro La nuova Fenice w Osimo; partię Bruschino (ojca) w operze Signor Bruschino G. Rossiniego w Teatro dei Rinnovati w Sienie dla Accademia Chigiana; partię Parmenione w Okazja czyni złodzieja G. Rossiniego oraz rolę Impresario podczas premierowego wykonania opery Valigie d’occasione, autorstwa J. Schittino, na deskach Teatro Coccia w Novarze.
Wykonał również partię Flamandzkiego Posła w operze Don Carlos G. Verdiego oraz Dozorcy w The Rake’s Progress I. Strawińskiego – w obu przypadkach pod batutą Daniele Gattiego, a także partię Mustafy w operze Włoszka w Algierze G. Rossiniego w Teatro del Maggio Musicale Fiorentino oraz tytułową partię Falstaffa podczas warsztatów ChigianaOperaLab, z udziałem uczestników kursu dyrygentury prowadzonego przez Daniele Gattiego w Teatro dei Rinnovati w Sienie.
fot. Michele Monasta
Gaja PELLIZZARI – solistkę wyróżnia połączenie stylistycznej dyscypliny z porywającą prezencją sceniczną. Artystka zadebiutowała w roli Aminty w L’Olimpiade A. Vivaldiego w Teatro Comunale Mario del Monaco (Treviso). Występ u boku zespołu I Sonatori de la Gioiosa Marca zdobył jej uznanie krytyków za wirtuozerię wokalną i głębię interpretacji. W 2025 roku poszerzyła swój repertuar, debiutując jako Donna Elvira w Don Giovannim W.A. Mozarta z TU Orchester Wien, sięgając jednocześnie po muzykę współczesną w oratorium Ode an das Leben Kurta Schmida, wykonanym w Wiedniu z Orkiestrą Savaria Symphony Orchestra. W tym samym roku wystąpiła podczas Innsbrucker Festwochen, znalazła się w finale konkursu Zukunfts Stimmen organizowanego przez Elinę Garančę oraz wystąpiła na festiwalu Ruse March Music Days w Bułgarii. W Wiedniu, w Borromäus Saal, wykonała Scena di Berenice J. Haydna wraz z orkiestrą Viel Harmoniker podczas koncertu charytatywnego.
Rok 2024 również okazał się przełomowy dla jej rozwoju artystycznego: otrzymała nagrodę specjalną na konkursie Cesti Singing Competition oraz wystąpiła w tytułowej roli we współczesnej premierze oratorium J.J. Fuxa Regina Saba w Austriackiej Akademii Nauk pod batutą Stefana Gottfrieda. Projekt ten przyniósł jej nagrodę w konkursie Johanna Josepha Fuxa dla kompozytorów operowych. W tym samym roku została wybrana do Akademii Vivaldiego działającej przy Fondazione Giorgio Cini w Wenecji, co ugruntowało jej silną pozycję w dziedzinie praktyki wykonawczej muzyki barokowej.
Oprócz występów operowych jest głęboko oddana muzyce kameralnej – prezentuje recitale tematyczne w duecie z pianistą Alessandro Del Gobbo. Projekty takie jak DE MULIERIBUS: Donne, Streghe e Sirene oraz Souvenirs d’Europe odzwierciedlają jej charakterystyczną wizję kuratorską i narrację artystyczną, którą prezentowała dotąd na takich festiwalach jak np. Carniarmonie, Międzynarodowy Festiwal Musica Sacra, Mittelcult oraz Filosofia in Città.
fot. Miroslava Pajić
Davide ZACCHERINI – włoski tenor urodzony w 1996 r. Rozpoczął swoją karierę operową w 2016 roku, debiutując w operze Okazja czyni złodzieja Gioachino Rossiniego w Teatro Regio w Parmie.
Na przestrzeni lat współpracował z włoskimi i zagranicznymi festiwalami operowymi, takimi jak Donizetti Festival, Festival della Valle d’Itria, Wexford Opera Festival oraz Rossini in Wildbad.
Posiadając wszechstronny repertuar, Zaccherini wykonuje utwory operowe, jak i operetkowe po dzieła współczesnych kompozytorów jak Pierangelo Valtinoni czy Nicola Piovani.
Śpiewał pod batutą znanych dyrygentów, jak Riccardo Frizza, Francesco Lanzillotta, Antonino Foglianiego czy José Miguela Pérez-Sierry oraz pod kierownictwem takich reżyserów, jak Francesco Micheli, Massimo Popolizio oraz Daniele Abbado.
fot. Graziano Fantuzzi
Timóteo BENE – pochodzący z Mozambiku tenor. Rozpoczął naukę śpiewu operowego pod kierunkiem sopranistki Stelli Mendonça w rodzimym Konserwatorium Muzyki i Sztuk Dramatycznych Musiarte. Po wyjeździe do Włoch w ramach programu Erasmus+ postanowił kontynuować studia w tym kraju, uzyskując z wyróżnieniem tytuł licencjata w dziedzinie śpiewu lirycznego w Konserwatorium Muzycznym im. Agostino Steffaniego w Castelfranco Veneto.
W Mozambiku debiutował w partii Orfeusza w operze Orfeusz w piekle J. Offenbacha oraz w roli Bastiena w operze W.A. Mozarta Bastien i Bastienne, a we Włoszech rozpoczął pracę przy projektach opery współczesnej „Cantiere per L'opera di domani”; w pierwszej produkcji z 2022 roku wcielił się w rolę Frodo w operetce Tom Bombadil autorstwa Matteo di Sarcinelli, a w drugiej produkcji z 2023 roku w rolę Potrella w operetce L'osteria Riccardo Lucadello pod kierownictwem i w inscenizacji Maestro Ivana Steffanutiego.
Wziął udział w kursie mistrzowskim śpiewu operowego organizowanego przez Fundację Andrei Bocellego pod kierownictwem Francesca Meli, Sereny Gamberoni i Davide Cavaliego. W 2025 roku był studentem Akademii mistrzowskiego kształcenia śpiewaków operowych organizowanego przez Teatr Carlo Felice w Genui, gdzie zadebiutował w roli Monostatosa w operze W.A. Mozarta Czarodziejski flet, w inscenizacji Daniele Abbado, oraz w partii Menico w operze M. Garcíi Un Avvertimento ai Gelosi, we współpracy z festiwalem Rossini in Wilbad, w inscenizacji Jochena Schönlebera. Następnie dołączył do kursu mistrzowskiego w śpiewie klasycznym Teatro Comunale Pavarotti-Freni w Modenie i zadebiutował w sezonie artystycznym 2025/2026 w roli Hrabiego Ricardo w operze I quattro rusteghi E. Wolf-Ferrariego, pod kierownictwem Aldo Tarabelli. W 2026 roku, wraz z orkiestrą kameralną Pescara Colibrì, zadebiutował w roli Don Ottavia w operze W. A. Mozarta Don Giovanni.
Ma na swoim koncie współpracę z różnymi festiwalami, muzycznymi stowarzyszeniami i orkiestrami jak: chór Akademii Monteverdiego w Wenecji, chór Kairos Vox, Musincantus, Europejska Fundacja Barokowa, Orkiestra Filharmoniczna w Wenecji, Festiwal Il Bel Canto Ritrovato w Pesaro. Dzięki występom włączył tym samym do swojego repertuaru solowego utwory takie jak Mała msza uroczysta G. Rossiniego, Missa Cellenis J. Haydna, Requiem W.A. Mozarta, Stworzenie świata J. Haydna, Mesjasz G.F. Haendla czy IX Symfonia L. van Beethovena.
W ramach nadchodzących projektów weźmie udział w: Festiwalu Konserwatorium im. Agostino Steffaniego „Chiave Classica” w Teatro Accademico w Castelfranco Veneto we współpracy z festiwalem „Vicenza in Lirica” w Teatro Olimpico w Vicenzy, podczas którego wykona partię Rinaldo w operze Il filosofo di campagna B. Gallupiego; Festiwalu Belcanto Opera Festiwal. Rossini in Wilbad oraz Royal Opera Festival w Krakowie i wystąpi w operach Okazja czyni złodzieja G. Rossiniego w partii Zio Eusebio oraz Sroka złodziejka G. Rossiniego w partii Antonio. W nadchodzącym sezonie weźmie udział w Makbecie G. Verdiego w partii Malcolma organizowanym przez Fundację Teatr Miejski w Modenie.
fot. Anastasia Pavlova
Giovanni ACCARDI – włoski baryton specjalizujący się w repertuarze operowym, regularnie występujący na scenach teatrów muzycznych. Obecnie mieszka w Bolonii, a edukację akademicką łączy z intensywną karierą artystyczną, wyróżniając się wszechstronnością interpretacyjną i rzetelnym przygotowaniem muzykologicznym. Po ukończeniu liceum klasycznego uzyskał dyplom z najwyższym wyróżnieniem z muzykologii na Uniwersytecie w Pawii (Cremona) i kontynuował studia wokalne w Konserwatorium im. G.B. Martiniego w Bolonii, równolegle do studiów magisterskich z muzykologii i teatrologii na Uniwersytecie w Bolonii. W 2024 roku rozpoczął naukę w Akademii Belcanto „Rodolfo Celletti”, a w 2025 roku zdobył pierwszą nagrodę w 76. Konkursie AsLiCo za rolę sierżanta Belcore’a w Napoju miłosnym G. Donizettiego.
W trakcie swojej edukacji wyśpiewał wiele partii barytonowych, od Wolfganga Amadeusza Mozarta po Gioachino Rossiniego i Gaetano Donizettiego. Jego repertuar obejmuje role takie jak Guglielmo w Così fan tutte W. A. Mozarta, Belcore w Napój miłosny G. Donizettiego, oraz operach G. Rossiniego – Dandini w Kopciuszku, Fiorello w Cyruliku sewilskim oraz Tobia Mill w Wekslu małżeńskim.
Latem 2025 roku wziął udział w Festiwalu Como Città della Musica, wcielając się w role Sciarrone i Strażnika w Tosce G. Pucciniego. Jesienią tego samego roku zadebiutował w roli sierżanta Belcore u boku OperaLombardia podczas trasy koncertowej po głównych teatrach w regionie, umacniając swoją pozycję w jednej z kluczowych partii barytonowego repertuaru bel canto. Jego kariera muzyczna wyróżnia się również udziałem w projektach poświęconych ponownemu odkryciu repertuaru barokowego, takiego jak opera Ambleto F. Gaspariniego. Wyśpiewał podczas niej partie Klaudiusza i Fengone, które zaprezentowane zostały w pierwszym współczesnym włoskim wykonaniu podczas czwartej edycji festiwalu Orfeo Week w Lodi. Do jego znaczących doświadczeń należy udział w 50. edycji Festival della Valle d’Itria, z operą Aladino e la lampada magica N. Roty, oraz współpraca z instytucjami takimi jak Opera Domani, wraz z którą wykonuje role Monterone i Sparafucile w interaktywnej inscenizacji opery Rigoletto G. Verdiego.
Oprócz działalności operowej artysta angażuje się również w teatr mówiony, współpracując między innymi z Fundacją INDA w Greckim Teatrze w Syrakuzach przy inscenizacji Ajasa Sofoklesa (reż. Luca Micheletti), z muzyką Giovanniego Sollimy, w ramach 59. cyklu przedstawień klasycznych.
Jego wykształcenie łączy umiejętności wokalne i interpretacyjne z solidnymi podstawami teoretycznymi i muzykologicznymi, dzięki czemu jest artystą zwracającym uwagę zarówno na praktykę wykonawczą, jak i na badania historyczne i filologiczne.
fot. Salvo Sortino
Sponsorem wydarzenia jest:
