Wykonawcy:

Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej

Chór Chłopięcy i Dziewczęcy Filharmonii Krakowskiej

Ukraiński Chór Dziecięcy Filharmonii Krakowskiej

Łukasz Borowicz – dyrygent
Gabriela Hrženjak – sopran

Michał Czerniawski – kontratenor
Mark Stone - baryton

Paweł Nyklewicz – obój

Michał Poniżnik – klarnet

Adam Kozłowski – waltornia
Wojciech Turek - fagot
Janusz Wierzgacz - przygotowanie Chóru FK

Maria Dziedzic-Król – przygotowanie Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego FK

Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Dziecięcego FK

Repertuar:

Wolfgang Amadeus Mozart – Symfonia Koncertująca Es-dur KV Anh. I/9 (297b) na obój, klarnet, fagot i waltornię

* * *

Carl Orff – Carmina burana

W mitologii rzymskiej Fortuna obracała kołem ludzkiego losu według własnego uznania. Przypadkowe sukcesy lub niepowodzenia mogły stać się udziałem każdego śmiertelnika, nawet jeśli został obdarzony tak niezrównanym geniuszem, jak W.A. Mozart. Wyjątkowy pech prześladował kompozytora w przypadku Symfonii Koncertującej Es-dur na instrumenty dęte. Utwór powstał w 1778 roku w Paryżu, gdzie zmarła towarzysząca kompozytorowi matka. Stolica Francji powitała Wolfganga obojętnie, nie doszło do prawykonania nowego dzieła, a na dodatek rękopis zaginął. Dziś trzyczęściowa Symfonia, nazywana często „koncertującym kwartetem”, stanowi istotną pozycję w repertuarze wielu zespołów kameralnych, tak jakby mityczna bogini postanowiła znów zakręcić kołem… i odegnać pecha od utworu Mozarta.

Najsłynniejszą muzyczną alegorią mitycznego koła Fortuny jest Carmina burana C. Orffa, kantata sceniczna oparta na wersetach średniowiecznej poezji o tematyce egzystencjalnej. Zainspirowany muzyką renesansu i baroku utwór na chór, orkiestrę i troje solistów, którego premiera odbyła się w 1937 roku we Frankfurcie, podbił serca melomanów na całym świecie. Carmina burana to po prostu „pieśni z Beuern”, ponieważ Orff wybrał teksty z anonimowego zbioru XIII-wiecznych utworów, odnalezionego w klasztorze benedyktynów w bawarskiej miejscowości Benediktbeuern. Kantata stawia uniwersalne pytania, a odpowiedzią na wiele z nich pozostaje Fortuna – wyznacznik kolei ludzkiego losu. Po ogromnym sukcesie swojej kantaty Orff poprosił wydawcę, by ten zniszczył jego opublikowane wcześniej dzieła. Napisał: „Moje ‘dzieła wszystkie’ to od dziś Carmina burana”.

Dorota Staszkiewicz

Łukasz BOROWICZ - dyrygent-szef Orkiestry Filharmonii Poznańskiej i dyrektor muzyczny Filharmonii Poznańskiej (od sezonu 2021/2022). Urodził się w 1977 roku w Warszawie. Studiował w klasie Bogusława Madeya w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, tam też uzyskał tytuł doktora w dziedzinie dyrygentury pod kierunkiem Antoniego Wita. W latach 2007-2015 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Polskiej Orkiestry Radiowej, a w latach 2006-2021 był I dyrygentem gościnnym Orkiestry Filharmonii Poznańskiej.

W 2008 roku został wyróżniony Paszportem Polityki, w 2011 roku – nagrodą Koryfeusz Muzyki Polskiej, w 2013 – Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida, a w 2014 roku – nagrodą Tansman za wybitną indywidualność muzyczną.

Jako dyrygent operowy zadebiutował w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie Don Giovannim Wolfganga Amadeusa Mozarta, a od tego czasu poprowadził tam ponad 180 przedstawień operowych i baletowych, w tym m.in. także premiery Orfeusza i Eurydyki Christopha Willibalda Glucka, Święta wiosny Igora Strawińskiego, Snu nocy letniej Felixa Mendelssohna-Bartholdy’ego i György Ligetiego, Romea i Julii Siergieja Prokofiewa oraz Baletów Polskich. Dyrygował również premierami: Don Giovanniego Wolfganga Amadeusa Mozarta, Eugeniusza Oniegina Piotra Czajkowskiego, Halki Stanisława Moniuszki i Króla Rogera Karola Szymanowskiego w Operze Krakowskiej, Czarodziejskiego fletu Wolfganga Amadeusa Mozarta, Rusałki Antonína Dvořáka, Zamku Sinobrodego Béli Bartóka oraz Dydony i Eneasza Henry’ego Purcella w Teatrze Wielkim w Łodzi, Króla Rogera Karola Szymanowskiego w Operze ABAO w Bilbao, Don Giovanniego Wolfganga Amadeusa Mozarta w Polskiej Operze Królewskiej. Podczas koncertów odbywających się w ramach kolejnych edycji Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena zaprezentował i nagrał 13 zapomnianych oper. Prowadził także koncerty na festiwalach w Pesaro (recital Ewy Podleś) oraz w Szlezwiku-Holsztynie (Halka Stanisława Moniuszki z Orkiestrą NDR Radiophilharmonie). W październiku 2018 roku poprowadził spektakl Hugenoci Giacomo Meyerbeera w Opéra Bastille, stając się pierwszym polskim dyrygentem w historii Opery Paryskiej. W grudniu 2019 roku poprowadził premierę Halki Stanisława Moniuszki w Theater and der Wien, w reżyserii Mariusza Trelińskiego i z udziałem Piotra Beczały (polska premiera tej inscenizacji pod jego batutą odbyła się Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, w lutym 2020 roku).

Łukasz Borowicz dyrygował wieloma orkiestrami, w tym m in.: Royal Philharmonic Orchestra, Konzerthausorchester Berlin, NDR Radiophilharmonie, MDR Sinfonieorchester Leipzig, SWR Sinfonieorchester Stuttgart, Düsseldorfer Symphoniker, Hamburger Symphoniker, Lucerne Symphony Orchestra i większością polskich orkiestr symfonicznych.

W latach 2015-2021 dyrygował m. in. London Philharmonic Orchestra, BBC Scottish Symphony Orchestra, RIAS Kammerchor oraz Akademie für Alte Musik, Deutsche Symphonie-Orchester Berlin, Bamberger Symphoniker, Gürzenich Köln, Deutsche Staatsphilharmonie Rheinland-Pfalz, Orquestra Titular del Teatro Real (Madrid), Orchestre Symphonique et Lyrique de Nancy, Orchestre National des Pays de Loire, Orchestre National de Lille, Orkiestrą Filharmonii Narodowej Węgier, Praską Orkiestrą Symfoniczną FOK, Janáček Philhamonic Orchestra (Ostrava), Orchestra Classica Santa Cecilia Madrid, Orchestra della Svizzera Italiana, Trondheim Symphony Orchestra, Los Angeles Philharmonic New Music Group, Queensland Symphony Orchestra, Luxembourg Philharmonic Orchestra.

Dyskografia Łukasza Borowicza liczy ponad sto albumów. Dla wytwórni Chandos nagrał wszystkie koncerty skrzypcowe Grażyny Bacewicz (solistka Joanna Kurkowicz). Komplet dzieł symfonicznych Andrzeja Panufnika z Polską Orkiestrą Radiową oraz Konzerthausorchester Berlin pod jego batutą nagrany dla wytwórni cpo został uhonorowany Special Achievement Award ICMA 2015. Płyta Piotra Beczały Heart’s Delight nagrana z Royal Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Łukasza Borowicza dla wytwórni Deutsche Grammophon uzyskała w Polsce status Złotej Płyty. Płyta Quo Vadis Feliksa Nowowiejskiego nagrana z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej dla wytwórni cpo została nagrodzona nagrodą ICMA 2018 w kategorii Choral Music. Płyta z polską muzyką fortepianową (Paderewski, Stojowski) nagrana w z Polską Orkiestrą Sinfonia Iuventus oraz solistą Jonathanem Plowrightem została wyróżniona Concerto Choice magazynu BBC Music. Nagrania Łukasza Borowicza zostały czterokrotnie wyróżnione nagrodą Diapason d’Or.

W sezonie 2021/22 artysta zadebiutuje z zespołami takimi jak: Chœur de l’Opéra national du Rhin, Orchestre symphonique de Mulhouse, Brandenburger Symphoniker oraz powróci do zespołów takich jak: Praska Orkiestra Symfoniczna FOK, L’Opéra Orchestre national Montpellier Occitanie, Prague Philharmonia, Teatr Wielki – Opera Narodowa, Opera Wrocławska, NOSPR, Filharmonia Łódzka, Filharmonia Bałtycka.

fot. Ksawery Zamoyski

Gabriela HRŽENJAK - sopranistka, która całe swoje życie poświęciła sztuce muzycznej. Edukację muzyczną rozpoczęła w Szkole Muzycznej I stopnia w Varaždinie, a następnie kontynuowała naukę w tamtejszej Szkole Muzycznej II stopnia w klasie śpiewu Valentiny Geci-Koren. Kolejnym etapem jej kształcenia były studia wokalne w Akademii Muzycznej w Lublanie pod kierunkiem Barbary Jernejčič Fürst, a następnie w Akademii Muzycznej w Zagrzebiu u Lidiji Horvat Dunjko.

W trakcie studiów brała udział w licznych krajowych i międzynarodowych konkursach. Do jej najważniejszych osiągnięć należą nagrody zdobyte m.in. na Konkursie Lav Mirski (Osijek, 2015), Międzynarodowym Konkursie w Mariborze (2016), Daleki akordi (Split, 2016), Giovani Musicisti – Città di Treviso (Włochy, 2017), Jadranski akordi (Kraljevica, 2017), Bistrički zvukolik (Marija Bistrica, 2018), słoweńskim konkursie narodowym TEMSIG (2019), Lions Grand Prix (Rijeka, 2019), Międzynarodowym Konkursie Vera Kovač Vitkai (Novi Sad, 2021), XIII Międzynarodowym Konkursie Lirico Città di Brescia – Omaggio a Maria Callas (Włochy, 2021), X Chorwackim Konkursie Młodych Muzyków Papandopulo (Zagrzeb, 2022), Międzynarodowym Konkursie Zinka Milanov (Rijeka, 2022), VII Międzynarodowym Konkursie Otto Edelmann (Wiedeń, 2022) oraz Międzynarodowym Konkursie Ottavio Ziino (Rzym, 2023).

Jej pasja do muzyki zaowocowała udziałem w licznych projektach, konkursach oraz współpracą z wybitnymi dyrygentami, takimi jak: Mladen Tarbuk, Peter Valentovič, Simon Krečič, Veton Marevci, Valentin Egel, Ivo Lipanović, Ivan Hut, Christoph Campestrini oraz Srboljub Dinić.

Kariera koncertowa i sceniczna artystki obejmuje występy w Chorwacji oraz za granicą. Jako solistka wielokrotnie wykonywała Carmina Burana Carla Orffa w latach 2021–2024, w takich miastach jak Zagrzeb, Karlovac, Samobor oraz Brunszwik. Jej najnowsze wykonanie Carmina Burana odbyło się w lutym 2025 roku w Wielkiej Sali Koncertowej im. Vatroslava Lisinskiego.

Wcieliła się w wiele znaczących ról operowych, m.in.: Wróżkę w Cendrillon J. Masseneta (Zagrzeb, 2021), Mollie w Folwarku zwierzęcym I. Kuljericia (Lisinski, 2021), Roksanę w Królu Rogerze K. Szymanowskiego (Koszyce, 2022, 2024), Katrenę w Krútňavie E. Suchonia (Koszyce, 2025), Drugą Kobietę w Dydonie i Eneaszu H. Purcella (HNK Varaždin, 2023), Wenus w Amfitrionie B. Papandopulo (HNK Zagrzeb, 2023), Clotildę w Normie V. Belliniego (Klosterneuburg, 2024), Tebalda oraz Voce dal Cielo w Don Carlosie G. Verdiego (Klosterneuburg, 2024), a także Kate Pinkerton w Madame Butterfly G. Pucciniego (Varaždin, 2024).

Szczególnym osiągnięciem artystycznym była jej rola tytułowa Katreny w operze Krútňava w Słowackim Teatrze Narodowym w Koszycach. Premiery odbyły się 29 i 30 listopada 2024 roku.

Równolegle z działalnością sceniczną z powodzeniem pracuje jako pedagog wokalny w Średniej Szkole Muzycznej im. Alberta Štrigi w Križevci (2022–2023), Szkole Sztuki im. Franjo Lučicia w Velikiej Goricy (2024).

Została uhonorowana Nagrodą Rektora za wybitne projekty muzyczne i sceniczne: 2021/2022 – Folwark zwierzęcy I. Kuljericia (opera-bajka), oraz 2022/2023 – Amfitrion B. Papandopulo (opera).

Rok 2024 przyniósł jej wyjątkowe sukcesy artystyczne, w tym wykonania Carmina Burana, premiery Madame Butterfly (Varaždin i Dubrownik) oraz opery dziecięcej Regoč, a także udział w produkcjach Złota Renu R. Wagnera (HNK Rijeka) oraz w Festiwalu Operowym w Klosterneuburgu (Austria).

Występowała z takimi zespołami, jak Filharmonia Zagrzebska, Orkiestra Symfoniczna z Rijeki, Orkiestra Chorwackiego Teatru Narodowego w Splicie, Beethoven Philharmonie Wien oraz Orkiestry Państwowe z Brunszwiku i Koszyc.

W 2025 roku zadebiutowała na scenie Chorwackiego Teatru Narodowego w Splicie w roli Adiny w operze Napój miłosny G. Donizettiego oraz Pierwszej Wróżki w Rusałce A. Dvořáka, w Chorwackim Teatrze Narodowym w Zagrzebiu.

fot. Mario Buličić

Michał CZERNIAWSKI - z wyróżnieniem ukończył studia w klasie śpiewu solowego Piotra Kusiewicza na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Kontynuował studia podyplomowe w Guildhall School of Music and Drama w Londynie.

Występował w oratoriach i utworach scenicznych. Wykonywał m.in. oratoria G.F. Haendla z Solomon’s Baroque Collective, Pasję wg św. Jana i Pasję wg św. Mateusza J.S. Bacha (Aldeburgh Music), Salve Regina G.B. Pergolesiego na London Haendel Festival, Il primo omicidio A. Scarlattiego na festiwalu Wratislavia Cantans, The Fairy Queen H. Purcella w Teatrze Wielkim w Poznaniu oraz Operze na Zamku w Szczecinie, Orlando Generoso A. Steffaniego w Birmingham, Koronację Poppei C. Monteverdiego, a także opery: Giasone F. Cavalliego, Agrippinę i Flavio Haendla (English Touring Opera, Londyn) oraz Oronteę P.A. Cestiego na Innsbrucker Festwochen der Alten Musik.

Michał Czerniawski współpracuje z wieloma zespołami wykonującymi muzykę barokową, m.in. z Academy of Ancient Music, Solomon’s Knot, Capellą Cracoviensis i La Nuova Musica, z którą zadebiutował w londyńskiej Wigmore Hall oraz na Internationale Haendel-Festspiele Göttingen.

W 2007 roku uczestniczył w trasie koncertowej Le Jardin des Voix, organizowanej przez Williama Christie’ego i jego zespół Les Arts Florissants — programie edukacyjnym, w ramach którego amerykańsko-francuski dyrygent, specjalizujący się w muzyce baroku, kształci młodych śpiewaków i wprowadza ich w realia pracy koncertowej. Artysta wziął również udział w koncercie jubileuszowym z okazji 30-lecia działalności Les Arts Florissants, który odbył się w paryskiej Opéra-Comique.

W 2017 roku Artysta wziął udział w jubileuszowej trasie Monteverdi 450, prowadzonej przez sir Johna Eliota Gardinera. W Orfeuszu wykonywał partię Pasterza, w Powrocie Ulissesa do ojczyzny wcielał się w postać Pisandra, natomiast w Koronacji Poppei śpiewał rolę Nutrice. Wraz z Gardinerem – założycielem Monteverdi Choir i English Baroque Soloists, jednym z najwybitniejszych i najbardziej charyzmatycznych współczesnych dyrygentów – artyści prezentowali dzieła Claudia Monteverdiego na estradach Francji, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Włoch, Austrii, Szwajcarii, Niemiec, Polski oraz Stanów Zjednoczonych. Trasa rozpoczęła się 10 kwietnia podczas francuskiego Festival de Pâques, a zakończyła 21 października koncertem w nowojorskiej Alice Tully Hall.

fot. Leszek Oczkoś

Mark STONE – baryton heroiczny, ceniony za swoje kreacje w rolach wagnerowskich, takich jak Alberich w Złocie Renu oraz Zygfryd na festiwalu Longborough Festival Opera, Wotan w Walkirii z Trondheim Symfoniorkester, a także Gunther w Zmierzchu bogów w Grand Théâtre de Genève. Wśród jego najważniejszych nadchodzących debiutów wagnerowskich znajdują się Klingsor (Parsifal) w Hamburgische Staatsoper oraz rola tytułowa w Latającym Holendrze z Trondheim Symfoniorkester. Artysta regularnie współpracuje z teatrami w Niemczech (Hamburgische Staatsoper, Deutsche Oper Berlin, Staatsoper Hannover) oraz w USA (Santa Fe Opera, Opera Philadelphia), gdzie jest również ceniony za interpretacje dzieł współczesnych, m.in. rolę tytułową w Nixon in China Johna Adamsa oraz udział w światowej prapremierze M. Butterfly Huanga Ruo.

Mark Stone urodził się w Londynie. Studiował matematykę w King’s College w Cambridge oraz śpiew w Guildhall School of Music and Drama. W 1998 roku został laureatem nagrody Decca Prize na konkursie Kathleen Ferrier Awards.

Do innych niedawnych sukcesów Artysty należą: rola tytułowa w Wozzecku A. Berga w Grand Théâtre de Genève, Wotan w Walkirii dla Grimeborn (za którą otrzymał nagrodę Offie Award za najlepszą kreację operową), Sharpless w Madame Butterfly G. Pucciniego dla Welsh National Opera, Biały Rycerz w Alice's Adventures Underground Geralda Barry’ego w Royal Opera House, Balstrode w Peterze Grimesie B. Brittena w Opera Queensland oraz Król w Lessons in Love and Violence George’a Benjamina w Teatrze Maryjskim.

Jako wybitny artysta koncertowy i uznany interpretator muzyki współczesnej, wykonał Totentanz Thomasa Adèsa z Wiener Philharmoniker pod dyrekcją kompozytora – utwór, z którym jest szczególnie kojarzony od czasu jego debiutu z New York Philharmonic, a który następnie prezentował także z Swedish Radio Symphony, Orchestre de Paris, Danish National Symphony oraz Finnish Radio Symphony. Wziął również udział w światowej prapremierze Requiem Lery Auerbach z Vladimirem Jurowskim i Staatskapelle Dresden, wystąpił w operze Beethoven Geralda Barry’ego z Britten Sinfonia oraz West Side Story z Accademia Nazionale di Santa Cecilia pod dyrekcją Sir Antonio Pappano.

W jego bogatej dyskografii znajdują się m.in.: nominowane do nagrody Grammy wykonanie Totentanz Thomasa Adèsa z Boston Symphony Orchestra (Deutsche Grammophon), nagrodzone Grammy nagrania Les Troyens H. Berlioz pod batutą Sir Colina Davisa (LSO Live) oraz Billy Budd B. Brittena z London Symphony Orchestra i Danielem Hardingiem (Virgin/EMI), a także fragmenty Eugeniusza Oniegina P. Czajkowskiego z Sir Antonio Pappano (EMI), Nieznajoma V. Belliniego z London Philharmonic Orchestra i Davidem Parrym (Opera Rara) oraz arie W.A. Mozarta z Classical Opera Company (Sony BMG). Jego solowe płyty recitalowe — w tym pieśni R. Quiltera, a także komplety pieśni G. Butterwortha i F. Deliusa (Stone Records) — spotkały się z bardzo przychylnym odbiorem krytyki.

W bieżącym sezonie Artysta występuje jako Il Mostro w Venere e Adone Salvatore’a Sciarrina pod dyrekcją Kenta Nagano w Hamburgische Staatsoper oraz jako The Protector w Written on Skin George’a Benjamina — zarówno w Deutsche Oper Berlin pod batutą Marca Albrechta, jak i z Fińską Orkiestrą Symfoniczną Radia, dyrygowaną przez samego kompozytora. Powraca również na Longborough Festival Opera, gdzie po raz pierwszy wykonuje pełne cykle Pierścienia Nibelunga jako Alberich. Na estradzie koncertowej Mark Stone wykonuje m.in. III Mszę A. Brucknera z Royal Northern Sinfonia pod dyrekcją Thomasa Zehetmaira, Sea Symphony R.V. Williamsa z National Symphony Orchestra of Ireland i Leonardem Slatkinem oraz Carmina Burana C. Orffa z Orchestre de Paris pod batutą Andrésa Orozco-Estrady.

fot. Simon Fowler

Paweł NYKLEWICZ – oboista, spełniający się artystycznie zarówno w grze solowej, kameralnej jak i w orkiestrze symfonicznej. Absolwent Akademii Muzycznej (obecnie im. K. Pendereckiego) w Krakowie w klasie Jerzego Kotyczki (dyplom z wyróżnieniem, 2000). W 1998 roku został wyróżniony stypendium Yamaha Music Foundation dla najlepszych studentów.

Laureat wielu krajowych i międzynarodowych konkursów muzycznych. Uczestniczył w licznych kursach organizowanych przez takie instytucje, jak: Mozarteum w Salzburgu, Hochschule für Musik und Theater Rostock czy Bachakademie w Stuttgarcie. Brał również udział w licznych festiwalach muzycznych w kraju i za granicą.

Współpracuje z wieloma wybitnymi dyrygentami oraz solistami. Koncertuje jako solista i kameralista w kraju oraz za granicą, występując m.in.: z Filharmonią Krakowską, orkiestrą Kamerata Krakowska, Capellą Bydgostiensis, Polską Filharmonią Kameralną Sopot, Orkiestrą Leopoldinum, zespołem Philharmonia Quintet oraz z wieloma innymi formacjami muzycznymi. Jako pierwszy oboista Orkiestry Filharmonii Krakowskiej ceniony jest za swe zaangażowanie, profesjonalne podejście i miłość do muzyki, którą artysta zawsze stawia na pierwszym miejscu.

Paweł Nyklewicz ma na swym koncie wiele nagrań płytowych, m.in. płytę zatytułowaną Jewish Roots, którą nagrał z zespołem kameralnym Philharmonia Quintet.

Prowadzi również działalność pedagogiczną jako nauczyciel oboju w Szkole Muzycznej I i II st. im. B. Rutkowskiego w Krakowie.

fot. Dominika Stachańczyk

Michał PONIŻNIK – absolwent Akademii Muzycznej (obecnie im. K. Pendereckiego) w Krakowie, w klasie klarnetu Andrzeja Godka. Brał udział w wielu kursach muzycznych u takich mistrzów klarnetu, jak Philippe Cuper, Guy Deplus, Michael Collins, David Campbell, Nicolas Baldeyrou czy Michel Lethiec.

Artysta uczestniczył także w wielu znaczących festiwalach, m.in. w Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, Festiwalu Muzyki Improwizowanej Ad Libitum, Festiwalu Muzyki Kameralnej Muzyka na Szczytach, Festiwalu Muzyki Polskiej, Festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie. Współpracuje z wieloma orkiestrami jako solista i muzyk orkiestrowy, zarówno w Polsce, jak i za granicą.

Jest laureatem wielu konkursów, zdobył m.in.: wyróżnienie na XIV Akademickim Konkursie Klarnetowym we Włoszakowicach (2009), III miejsce w kategorii zespoły na Międzynarodowym Festiwalu Klarnetowym w Szczecinie (2008), II miejsce w kategorii kwartety klarnetowe na VII Festiwalu Klarnetowym w Piotrkowie Trybunalskim (2007) oraz – wraz z zespołem Conash Trio – III miejsce na XI Międzynarodowym Konkursie Współczesnej Muzyki Kameralnej w kategorii trio.

Michał Poniżnik występuje również w zespołach kameralnych, m. in. Cracow Clarinet Quartet, Conash Trio, Ara Ensemble, Palabra de Musica Fuerte, z którymi koncertuje w całej Europie. Nagrał także wiele ścieżek dźwiękowych do filmów, m.in. Czas Honoru czy Closer to the Moon, a także serialu 1899 (Netflix).

Od 2009 roku jest klarnecistą Orkiestry Filharmonii im. K. Szymanowskiego w Krakowie. Prowadzi również klasę klarnetu w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. M. Karłowicza w Krakowie.

fot. K. Kalinowski

Adam KOZŁOWSKI – ukończył Akademię Muzyczną (obecnie im. K. Pendereckiego) w Krakowie w klasie waltorni Kazimierza Pamuły z wynikiem celującym (2001). W latach 2001–2003 studiował w Wyższej Szkole Muzycznej (Hochschule des Saarlandes für Musik und Theater) w Saarbrücken (klasa waltorni Xiao-Ming Han oraz klasa kameralistyki Eduard Brunner).

Brał udział w licznych przesłuchaniach i konkursach. Był stypendystą Internationale Junge Orchesterakademie Pleystein – Bayreuth (2002) oraz Kölner Gymnasial und Stiftungsfonds (2002). Swoje umiejętności doskonalił na lekcjach mistrzowskich oraz warsztatach, które prowadzili: Radovan Vlatković, Dale Clevenger, Bruno Schneider, Will Sanders czy Christian Lampert.

W latach 1998–2003 był etatowym waltornistą orkiestry kameralnej Capella Cracoviensis, a od października 2003 roku pracuje w Filharmonii Krakowskiej na stanowisku solisty (1 głos). Jako muzyk orkiestrowy współpracuje z licznymi zespołami m.in. Sinfoniettą Cracovią, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Sinfonią Varsovią, Tarnowską Orkiestrą Kameralną, Orkiestrą Obligato, AUKSO – Orkiestrą Kameralną Miasta Tychy, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, Orkiestrą Filharmonii we Freiburgu czy Operą Krakowską. Z towarzyszeniem orkiestr występuje również w charakterze solisty.

Współzałożyciel formacji Cracow Horn Quartet, którą tworzą waltorniści Orkiestry Filharmonii Krakowskiej. Solista Europäisches Kammerensemble Camerata Vivaldi. Współpracuje z wieloma zespołami kameralnymi (Polish Chamber Ensemble, Gemini Brass, Kwartet Jagielloński).

Jako muzyk orkiestrowy dokonał wielu nagrań muzyki poważnej i rozrywkowej. Prowadzi również działalność pedagogiczną w krakowskich szkołach muzycznych – od grudnia 2016 roku jest nauczycielem dyplomowanym. Aranżuje i opracowuje utwory na róg z fortepianem oraz zespoły kameralne. Często bierze udział w pracach jury konkursów i przesłuchań instrumentów dętych blaszanych. Jest konsultantem CEA. Prowadzi również warsztaty i lekcje otwarte.

fot. Armin Kiss

Wojciech TUREK – absolwent Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie fagotu Kazimierza Siudmaka (1985) oraz stypendysta Konserwatorium w Genewie w klasie wirtuozowskiej Rogera Birnstingla. Laureat I nagrody Konkursu im. K. Kurpińskiego we Włoszakowicach (1984), finalista konkursu instrumentów dętych w Anconie oraz konkursów muzyki kameralnej w San Sebastian i Paryżu.

Współpracował z wieloma prestiżowymi orkiestrami, w tym: Orkiestrą Szwajcarii Romańskiej, Sinfonią Varsovią, Capellą Cracoviensis, Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia Amadeus oraz Geneva Camerata.

Obecnie jest I fagocistą w Orkiestrze Filharmonii Krakowskiej. Od 1990 roku prowadzi działalność dydaktyczną jako profesor w krakowskiej Akademii Muzycznej. Prowadził także kursy interpretacji muzycznej w Dusznikach-Zdroju.

W swoim dorobku artystycznym posiada liczne nagrania płytowe, radiowe i telewizyjne. Prowadzi działalność koncertową zarówno solistyczną, jak również jako kameralista.

Zdjęcie wykonane przez Markę BYTOM