Wykonawcy:

Projekt Muzyczne Mosty

ORPHÉE ET EURYDICE 1774

Capella Cracoviensis – chór i orkiestra na historycznych instrumentach
Camille Delaforge – dyrygent

Juan Sancho – tenor (Orfeo)

Dorota Szczepańska – sopran (Euridice)

Michalina Bienkiewicz – sopran (Amor)

Repertuar:

Christoph Willibald Gluck – Orphée et Eurydice (wer. Paryż 1774)

Juan SANCHO – pochodzący z Sewilli tenor sztukę wokalną zgłębiał pod kierunkiem Lamberta Climenta i Montserrat Figueras w Escola Superior de Música de Catalunya w Barcelonie.

Już jako młody śpiewak rozpoczął współpracę z wybitnymi dyrygentami, takimi jak Michel Corboz, William Christie, Gustav Leonhardt, Fabio Biondi, Jordi Savall, Diego Fasolis, Marc Minkowski, Andrea Marcon, Richard Egarr, Christian Curnyn, Ivor Bolton, George Petrou, Leonardo García Alarcón, Riccardo Minasi, Hervé Niquet, Jan Tomasz Adamus, Václav Luks czy Alan Curtis.

Uznawany za jednego z najwybitniejszych interpretatorów muzyki G.F. Haendla swojego pokolenia, wcielał się w takie role jak Lurcanio (Ariodante) w Operze Lozanne, Grimoaldo (Rodelinda) w English National Opera, Teatro Real w Madrycie i paryskim Théâtre des Champs-Élysées czy Oronte (Alcina) na deskach Teatru Bolszoj i Opery Lozanny. Śpiewał również partię Bajazeta (Tamerlano) w Madrycie, Sesta (Giulio Cesare) w Bazylei i Madrycie, a także tytułowego Baltazara w Getyndze pod batutą Václava Luksa z zespołem Concerto Köln oraz Emilia (Partenope) w inscenizacji Christophera Aldena w Teatro Real. Kreował postać Vitaliana w Giustino A. Vivaldiego pod dyrekcją George’a Petrou podczas Drottningholm Opera Festival, Celinda w Idalmie B. Pasquiniego pod batutą Alessandra De Marchi w Innsbrucku oraz Arnaltą i Lucana w Koronacji Poppei C. Monteverdiego w Teatro Colón w Buenos Airespod dyrekcją Jean-Christophe'a Spinosiego. Wykonywał także Pasję według św. Mateusza J.S. Bacha pod batutą Jordi Savallem na scenach barcelońskiego Auditori, wersalskiej Chapelle Royale i paryskiej Filharmonii.

Z równą maestrią artysta porusza się w repertuarze belcantowym, szczególnie rossiniowskim.Wcielał się m.in. w rolę Albazara (Il Turek we Włoszech) na Festiwalu w Aix-en-Provence pod batutą Marcela Minkowskiego i w Operze w Dijon u boku Antonello Allemandiego; Lindora (Włoszce w Algierze) pod dyrekcją Jean-Christophe'a Spinosiego i Almaviva (Cyrulik sewilski) w Staatstheater Darmstadt.

Jego imponujący dorobek fonograficzny obejmuje m.in. Artaserse Leonarda Vinci (Erato, CD/DVD), Virtù dei strali d'Amore Cavalliego z Fabio Biondim (Naxos) oraz monteverdziańską trylogię z Teatro Real pod dyrekcją Williama Christie (Dynamics, Virgin). Dla wytwórni Decca nagrał partie tytułowe w Catone in Utica Leonarda Vinci i Siroe re di Persia J.A. Hassego, a także Germanico in Germania N. Porpory, Adriano in Siria G.B. Pergolesiego oraz Arminio i Alessandro Haendla. Haendlowi poświęcił również dwie solowe płyty nagrane wspólnie z Capellą Cracoviensis: Seven Deadly Sins (Enchiriadis) oraz Human Love, Love Divine z Nurią Rial (Deutsche Harmonia Mundi).

fot. Luis Ollero

Dorota SZCZEPAŃSKA – w ostatnim czasie wykonała m.in główną partię w Semele G.F. Haendla pod batutą Howarda Armana w Hannoverze oraz partię Marii w Lazarus F. Schuberta pod batutą Trevora Pinnocka podczas Potsdamer Winteroper. Wystąpiła na Baltic Sea Festival w Sztokholmie razem z Christina Pluhar i L'Arpeggiata śpiewając u boku Céline Sheen, Luciana Mancini, Vincenzo Capezzuto, Alessandro Giangrande and João Fernandes, a także w Herrenhausen Hannover u boku Rolando Villazón. Śpiewała partię Ismene w Mozartowskim Mitridate re di Ponto pod dyrekcją Philippe Jaroussky na festiwalu Opera Rara oraz tytułową rolę w operze A. Scarlattiego Griselda u boku Soni Prina pod dyrekcją Vittorio Ghielmi i Il Suonar Parlante podczas festiwalu All'improvviso. Dokonała nagrania tytułowej roli w operze La Circe A. Stradelli dla ARCANA, podczas Festival Barocco Alessandro Stradella razem z Ensemble Mare Nostrum, Mauro Borgioni pod dyrekcją Andrea de Carlo, jak również partię Madre w dziele Santa Rosa A. Melani. W 2025 wystąpiła z Martyną Pastuszką oraz Orquesta Barroca de Sevilla w Espacio Turina w Sevilli.

W 2024 zadebiutowała z sukcesem w roli Cleopatry w dziele Giulio Cesare Haendla śpiewając u boku Yuryi Mynenko, Nicholasa Tamagna oraz Raya Chenez pod batutą Adama Banaszaka w Warszawskiej Operze Kameralnej zyskując uznanie publiczności i krytyki. W tym samym roku zadebiutowała również w roli Dydony w dziele Dydona i Eneasz Purcella pod batutą Dirka Vermeulena.

Wykonała także partię La Madre w oratorium San Giovanni Battista Stradellego u boku Topiego Lehtipuu i Sylvii Frigato w Teatro Carlo Felice w Genovie oraz podczas Ravenna Festival. Koncert został wybrany IL MEGLIO DEL 2021 przez OperaClick, czyli jednym z najlepszych wydarzeń 2021 roku.

W 2022 wystąpiła jako Galatea w Haendlowskim dziele Acis and Galatea w Polskiej Operze Królewskiej pod dyrekcją Krzysztofa Garstki oraz wykonała partię Orlanda w wersji koncertowej opery Argenore W. von Bayreuth pod batutą Antoniusa Adamske.

Wcieliła się w rolę Euridice w dziele Glucka Orfeo ed Euridice pod dyrekcją Paula Esswooda, jak również w postać Cuzzoni w spektaklu Cuzzoni&Bordoni, Rival Queens śpiewając u boku Anny Radziejewskiej pod kierownictwem muzycznym Lilianny Stawarz.

Brała udział w dwóch światowych premierach oper barokowych: wystąpiła jako Tamiri w Semiramide riconosciuta L. Vinci pod batutą Marco Vitale razem z Royal Baroque Ensemble w Teatrze Stanisławowskim w ramach Festiwalu Oper Barokowych Dramma Per Musica w Warszawie, a także jako Segimiro w operze Arminio A. Hassego wystawionego w Pradze, razem z {oh!} Orkiestra Historyczna pod dyrekcją Martyny Pastuszki.

Wraz z orkiestrą Sinfonia Varsovia dokonała nagrania muzyki do baletu Stín B. Martinů pod batutą Iana Hobsona w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, w 2016 roku nagrała Ave Maria Krzysztofa A. Janczaka razem z London Symphony Orchestra pod batutą Lee Reynoldsa, a w 2019 Amen razem z Bulgarian Symphony Orchestra pod batutą Deana Pavlova. Nagrała również dwie płyty z dziełami G.S. Mayra razem z Concerto de Bassus wydane przez NAXOS oraz tytułową rolę w operze La Circe A. Stradelli dla ARCANA, podczas Festival Barocco Alessandro Stradella razem z Ensemble Mare Nostrum, Mauro Borgioni pod dyrekcją Andrea de Carlo. W 2019 nagrała cykl pieśni Słopiewnie Karola Szymanowskiego razem z pianistą Justusem Zeyenem.

W 2021 dokonała nagrania dzieł Hassego razem z Mädchenchor Hannover pod batutą Andre Felbera. W 2022 roku ukazała się pierwsza EP projektu Lamento Project stworzonego przez artystkę razem z Alonem Sarielem oraz Peterem Schwebsem, a w 2024 EP Händel Shorts również z Alonem Sarielem oraz Rafałem Tomkiewiczem.

fot. Anita Wąsik-Płocińska

Michalina BIENKIEWICZ – sopran, związana z Capellą Cracoviensis od 2013 roku. Wcześniej występowała jako solistka w teatrach w Weimarze, Erfurcie, Nordhausen i Chemnitz. Ukończyła studia wokalne w Krakowie, Wiedniu i Weimarze, a także była członkinią Turyńskiego Studia Operowego. Występowała na renomowanych scenach, takich jak Theater an der Wien, Musikverein, KKL Lucerne, Suntory Hall oraz Berliner Philharmonie. Jest również kuratorką artystyczną Festiwalu Silesia Sonans w Jeleniej Górze. W wolnym czasie angażuje się w wolontariat na rzecz ratowania dzikich ptaków.

fot. Jacek Poremba

Camille DELAFORGE – francuska dyrygentka i klawesynistka, specjalizująca się w wykonawstwie muzyki baroku.

Sezon 2025/2026 przyniesie jej wiele różnorodnych wyzwań, od debiutu w Stanach Zjednoczonych z barokowym programem (Lully, Rameau, Handel, Bach) i Calgary Philharmonic Orchestra, po liczne europejskie występy z zespołem Ensemble Il Caravaggio na festiwalach w Bremie, Sablé, Aix-en-Provence, Stockholm Early Music Festival oraz w salach koncertowych Belgii, Szwajcarii i Francji.

Wśród najgłośniejszych osiągnięć minionych sezonów znalazły się: Dido and Aeneas Purcella z Holenderską Orkiestrą Kameralną w Dutch National Opera, Pasja według św. Jana z paryską Orchestre de Chambre oraz Pigmalion Rameau na scenie wersalskiej Opéra Royal, a także projekty w paryskim Théâtre des Champs-Elysées i Grand Théâtre de Provence. Jako założycielka i dusza artystyczna Ensemble Il Caravaggio – zespołu historycznego specjalizującego się w francuskiej i włoskiej literaturze operowej – poprowadziła w zeszłym sezonie ponad pięćdziesiąt performansów na deskach Opéra de Rennes, Opéra Angers Nantes, La Seine Musicale i Festival Saint-Denis. W lecie 2024 roku, pełniąc funkcję dyrygentki-rezydentki Festival d’Aix-en-Provence razem z Emmanuelle Haïm, występowała także z Orchestre national de Cannes oraz na festiwalach w Beaune, Utrechcie i Bilbao.

Wcześniej, jako klawesynistka, współtworzyła takie zespoły jak Le Poème Harmonique, Le Concert de la Loge i Orfeo 55, koncertując w salach Philipszaal, Wigmore Hall, na salzburskich festiwalach czy w genewskiej Victoria Hall. Jej artystyczną pasją jest muzyka wokalna, czego dowodem są regularne współprace ze śpiewakami na festiwalach w Sablé, Montpellier, Wersalu, Utrechcie czy Genewie. Szczególne miejsce w jej dorobku zajmuje długoletnia kameralna współpraca z bas-barytonem Guilhemem Wormsem, która zaowocowała programami Mozart i Salieri (fortepian na cztery ręce z Karolosem Zouganelisem), La Dame de mes Songes (francusko-hiszpański repertuar XX wieku) i Near my heart (francuskie mélodies).

Pragnąc wykorzystać muzykę jako narzędzie społecznej zmiany, angażuje się w liczne projekty edukacyjne i humanitarne – od nauczania muzyki dzieci w ekwadorskich slumsach, po działania zespołu Il Caravaggio na rzecz integracji kulturalnej w szkołach i środowiskach defaworyzowanych regionów Val d’Oise, Essonne i Plaine Saint-Denis.

Jej dorobek fonograficzny obejmuje płyty wydane w wytwórniach Warner, Alpha, Klarthe i Château de Versailles Spectacles.

fot. Emilie Brouchon

CAPELLA CRACOVIENSIS – zespół wokalny, chór kameralny i orkiestra grająca na historycznych instrumentach – jedna z najbardziej dynamicznych formacji na współczesnej scenie muzyki klasycznej. Wykonuje repertuar od renesansowej polifonii po romantyczne dzieła oratoryjne, występując w najważniejszych salach koncertowych i na prestiżowych festiwalach: Concertgebouw Amsterdam, Teatro Real Madryt, Opéra Royal de Versailles, Theater an der Wien, NOSPR Katowice, Bachfest Leipzig, Händel Festspiele Halle, Haydn Festspiele Brühl, Kunstfest Weimar, Ruhrtriennale.

Capella Cracoviensis dokonała wielu nagrań, m.in.: opera G.B. Pergolesiego Adriano i N. Porpora Germanico dla wytwórni Decca oraz wileńska wersja opery Halka S. Moniuszki dla Sony Deutsche Harmonia Mundi. Zdobyła nagrodę Opus Classic 2022 z Jakubem Józefem Orlińskim za produkcję audio video Vivaldi Stabat Mater dla Warner Erato. Gośćmi zespołu byli m.in. Waltraud Meier, Rolando Villazon, Thomas Hampson, Jakub Józef Orliński, Franco Fagioli, Evelino Pidó, Christophe Rousset, Alessandro Moccia, Giuliano Carmignola, Théotime Langlois de Swarte, Marcin Masecki.

Jednym z ciekawszych sukcesów CC było wykonanie w Krakowie 27 sierpnia 2016 w jeden dzień na historycznych instrumentach kompletu symfonii Beethovena z transmisją radiową na żywo. Wystąpiło 90 instrumentalistów, 44 śpiewaków i 5 dyrygentów z 14 krajów, na widowni zasiadło łącznie 2300 osób.

Od maja 2018 Capella Cracoviensis wykonuje i nagrywa na żywo wszystkie symfonie Haydna.