Wykonawcy:

Repertuar:

Gioachino Rossini - Sémiramis /wykonanie koncertowe/

Koncert z przerwą, czas trwania ok. 3,5 godz.

Kim była Semiramida? Jedni przedstawiają ją jako dzielną wojowniczkę, wyrachowaną władczynię i kusicielkę, inni uważają za uduchowioną, wrażliwą kobietę, którą okrutny los wkręcił w tryby machiny politycznej. Nic dziwnego, że ta tajemnicza postać inspirowała artystów różnych dziedzin sztuki, w tym kompozytorów i literatów. Libretto dwuaktowej Semiramidy G. Rossiniego stworzył G. Rossi, opierając się na wystawionej w Paryżu w 1748 roku sztuce Woltera, której akcja toczy się w starożytnym Babilonie. Premiera opery odbyła się w 1823 roku w weneckim Teatro La Fenice. 

Kompozytor rozbudował uwerturę, rozszerzył sceny zbiorowe i uatrakcyjnił koloraturami partie solistów, powiększył orkiestrę, a na scenę wprowadził zespół instrumentów dętych. Na skomponowanie Semiramidy miał zaledwie pięć tygodni, co przy takich rozmiarów utworze wydawało się misją niewykonalną. Wbrew obawom, Gioachino zdążył na czas (podobno zajęło mu to dokładnie 33 dni) i premierę opóźniono zaledwie o dobę w stosunku do zaplanowanego terminu. 

W tym dniu teatr oblegała liczna publiczność. Błyskotliwa uwertura porwała tłumy, ale kolejne takty zostały przyjęte dość chłodno... Na szczęście Semiramidzie udało się obronić, chociaż dzieło nie od razu przyniosło triumf, jakiego oczekiwał Rossini. Dopiero po dokonaniu kilku cięć w partyturze i skróceniu zbyt rozległego materiału muzycznego, opera zaczęła zyskiwać coraz większą przychylność widzów. Na afiszu wytrwała prawie miesiąc, a po zakończeniu sezonu Rossiniego z honorami odprowadzono pod bramę domu. Kilka następnych lat było pasmem sukcesów Semiramidy, wystawianej na wielu europejskich scenach. 

Dorota Staszkiewicz

Andriy YURKEVYCH – urodził się w Zborowie w Ukrainie, a w 1999 roku ukończył studia z zakresu dyrygentury orkiestrowej w Akademii Muzycznej im. Mykoły Łysenki we Lwowie pod kierunkiem Yuriya Lutsiva. Następnie doskonalił swoje umiejętności w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie pod kierunkiem Jacka Kaspszyka, w Accademia Musicale Chigiana w Sienie u Gianluigiego Gelmettiego oraz w Pesaro pod kierunkiem Alberto Zeddy. Otrzymał nagrodę specjalną w Ogólnokrajowym Konkursie im. Stefana Turczaka w Kijowie.

W 1996 roku został mianowany dyrygentem rezydentem w Lwowski Narodowy Akademicki Teatr Opery i Baletu im. Salomei Kruszelnickiej, gdzie zadebiutował operach, m.in. w: Aidzie, Nabucco, Trubadur, La Traviata, Rigoletto G. Verdiego, Cyganeria, Madama Butterfly, Tosca G. Pucciniego, Rycerskość wieśniacza P. Mascagniego, Pajace R. Leoncavallo, Carmen G. Bizeta, Zemsta nietoperza, Baron cygański J. Straussa oraz Wesoła wdówka Franza Lehára. Wśród poprowadzonych przez niego baletów znajdują się Dziadek do orzechów, Jezioro łabędzie P. Czajkowskiego, Bajadera L. Minkusa oraz Coppélia Léo Delibesa.

Andriy Yurkevych pełnił również funkcję naczelnego dyrektora muzycznego Narodowego Teatru Opery i Baletu Marii Bieșu Republiki Mołdawii w Kiszyniowie, dyrektora muzycznego Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie oraz dyrektora muzycznego Teatru Narodowego Opery i Baletu w Odessie. Jako dyrektor muzyczny Opery Narodowej w Warszawie dyrygował operami takimi jak Eugeniusz Oniegin P. Czajkowskiego, Nabucco G. Verdiego, Maria Stuarda i Anna Bolena G. Donizettiego, Wilhelm Tell oraz Turek we Włoszech G. Rossiniego, Romeo i Julia Ch. Gounoda, Norma V. Belliniego, Madama Butterfly G. Pucciniego oraz nową inscenizacją opery S. Moniuszki Straszny dwór.

Został zaproszony do udziału w Festival della Valle d’Itria w Martina Franca, gdzie poprowadził operę F. Marchettiego Romeo i Julia oraz liczne koncerty symfoniczne. Po debiucie na podium Teatro dell'Opera di Roma, w 2005 roku, w produkcji Jeziora łabędziego P. Czajkowskiego, powrócił do Rzymu, aby poprowadzić wykonania utworów takich jak Śpiąca królewna P. Czajkowskiego, ponownie Jezioro łabędzie, a także Falstaff (w reżyserii Franco Zeffirelliego) podczas premiery sezonu artystycznego 2010/2011.

Wśród jego licznych realizacji znajdują się: Córka pułku i Rigoletto w Teatro Municipal w Santiago de Chile oraz w San Francisco; Cyrulik sewilski w Bayerische Staatsoper; Podróż do Remis w Opéra de Monte-Carlo; Moc przeznaczenia i Boris Godunov w Théâtre Royal de la Monnaie w Brukseli; Dama pikowa w Theater St. Gallen; Purytanie w Greckiej Operze Narodowej w Atenach; Maria Stuarda w Teatro San Carlo w Neapolu; Cyrulik sewilski w Stuttgarcie; Eugeniusz Oniegin w Düsseldorfie; Roberto Devereux w Mannheim; Cyganeria w Liège; Anna Bolena w Barcelonie; Eugeniusz Oniegin i Roberto Devereux w Warszawie oraz Pajace w Mołdawii. Dyrygował również produkcjami takimi jak: Norma w Paryżu (Salle Pleyel), Nicei i Kolonii; Jezioro łabędzie i Anna Bolena w Teatro del Maggio Musicale Fiorentino; Norma w Palermo; Eugeniusz Oniegin, Traviata i Makbet w Gdańsku; Roberto Devereux w Zurychu i Madrycie; Aida w Rydze; Lukrecja Borgia w Berlinie; Dama pikowa, Latający Holender, Rigoletto i Madama Butterfly w Warszawie; Anna Bolena w Budapeszcie i Koszycach; Norma i Roberto Devereux w Wiener Staatsoper; Dama pikowa w Kiszyniowie; Łucja z Lammermooru w Budapeszcie; Turandot w Santiago de Chile oraz koncerty symfoniczne w Teatro Carlo Felice w Genui i w Mediolanie z orkiestrą I Pomeriggi Musicali.

Od dawna prowadzi owocną współpracę ze światowej sławy sopranistką Editą Gruberovą, z którą wystąpił na scenie, dyrygując operą Norma w Berlinie, Mannheim i Duisburgu, Lukrecja Borgia na festiwalu muzycznym Klangvokal w Dortmundzie, Dreźnie i Kolonii, a także w ramach koncertów w Monachium (Herkulessaal), Wiedniu i Frankfurcie.

Andriy Yurkevych jest również aktywny na scenie koncertowej, gdzie regularnie dyryguje szerokim repertuarem symfonicznym.

Wśród jego najnowszych występów znalazły się: nowa inscenizacja Don Carlo w Düsseldorfie; Le Duc d'Albe w Gandawie; Simon Boccanegra w Genui i Bolonii; Lucrezia Borgia na Teneryfie, w Budapeszcie i Bolonii; Łucja z Lammermooru w Darmstadt, Weronie i Nicei; Eugeniusz Oniegin, La Traviata w Nowym Teatrze Narodowym w Tokio; Pagliacci w Genui; Requiem Dvořáka oraz La Traviata w Kiszyniowie; V Symfonia Mahlera w Pécs i Budapeszcie; Madama Butterfly w Nicei oraz Lunatyczkai Rigoletto w Stuttgarcie i Warszawie.

W sezonie artystycznym 2025–2026 poprowadził m.in. opery Il Trovatore w Teatro delle Muse w Ankonie; Łucja z Lammermooru (w wersji koncertowej) w Gandawie i Antwerpii; La Traviata w Bergen oraz Werter w Tokio.

fot. D. Skvortsov

Diana HALLER – Chorwacka śpiewaczka o włoskich korzeniach. Studiowała w Konserwatorium im. Giuseppe Tartiniego w Trieście, w Royal Academy of Music w Londynie oraz na Uniwersytecie Muzyki i Sztuk Scenicznych w Stuttgarcie pod kierunkiem Dunji Vejzović. Po ukończeniu studiów kształciła się również pod okiem Brigitte Fassbaender.

Do najważniejszych wydarzeń sezonu 2024/2025 należą jej debiuty w rolach Elektry (Idomeneo – W.A. Mozart) oraz Obcej Księżniczki (Rusałka – A. Dvořák), powrót do Musiktheater an der Wien z operetką Das Spitzentuch (F. Lehár), a także koncerty m.in. w Rijece, z Orkiestrą Radia Bawarskiego, w Lizbonie i Stuttgarcie.

Po roku spędzonym w studiu operowym Staatstheater Stuttgart, Diana Haller została najmłodszą członkinią zespołu w sezonie 2010/11. Od tego czasu regularnie występuje na tej scenie w szerokim repertuarze, obejmującym role od muzyki barokowej, przez dzieła stylu bel canto po utwory R. Straussa. W 2021 roku otrzymała w tym teatrze tytuł Kammersängerin.

Występowała gościnnie m.in. na Festiwalu w Salzburgu, Haendel Festival w Londynie, Festiwalu w Bregencji, festiwalu Rossini in Wildbad (gdzie otrzymała prestiżową nagrodę Belcanto Prize), Festiwalu w Savonlinnie oraz na scenach operowych w Zurychu, Dreźnie, Mediolanie, Strasburgu, Kolonii, Hamburgu i Frankfurcie.

Jest laureatką wielu międzynarodowych konkursów, m.in. I nagrody na 8. Międzynarodowym Konkursie Sztuki Pieśniarskiej Akademii Hugo Wolfa oraz 5. Manhattan International Competition. Haller cieszy się równie dużym uznaniem jako śpiewaczka pieśni i repertuaru koncertowego. Współpracowała z takimi dyrygentami, jak Philippe Herreweghe, Jordi Savall i Diego Fasolis, a także z orkiestrami symfonicznymi WDR, MDR, NDR oraz orkiestrą Komische Oper Berlin.

Na festiwalu Maggio Musicale Fiorentino wykonała VIII Symfonię (G. Mahler) pod batutą Fabio Luisego, to samo dzieło śpiewała również na Festiwalu w Bregencji pod kierunkiem Kirilla Petrenki. Z recitalami wystąpiła m.in. w Akademii Hugo Wolfa, Operze w Stuttgarcie, na Eppan Song Festival, Schubertiade w Hohenems, w Meksyku, Teatrze Narodowym w Rijece, Wiedniu, Zagrzebiu.

Diana Haller poszerzyła także swój repertuar o wybrane partie sopranowe i odniosła już sukcesy m.in. jako Elektra (Idomeneo – W.A. Mozart) oraz Leonora (Trubadur – G. Verdi). Inne role sopranowe w jej dorobku to Desdemona (Otello – G. Rossini), tytułowa rola w Marii Stuardzie (G. Donizetti) oraz Norma (V. Bellini).

Prowadzi działalność pedagogiczną w Katedrze Opery Uniwersytetu Muzyki i Sztuk Scenicznych w Stuttgarcie.

fot. Matthias Baus

Marina VIOTTI – po nauce gry na flecie oraz eksperymentach z jazzem, muzyką gospel i heavy metalem, artystka podjęła studia w zakresie wokalistyki. Od tego czasu zdążyła wystąpić w czołowych teatrach operowych na całym świecie, takich jak Teatro alla Scala, Opera Paryska i Teatro Real. W styczniu 2024 roku zadebiutowała w Stanach Zjednoczonych u boku Orkiestry Symfonicznej w Atlancie. Do jej ostatnich najważniejszych występów należą partie wyśpiewane w Carmen w Zurychu i Dallas,  w Zemście nietoperza J. Straussa w Amsterdamie, Cyruliku sewilskim w Berlinie oraz Kopciuszku w Dreźnie i Paryżu. Jej interpretacja roli Charlotte w Werterze, w Paryżu w marcu 2025 roku, spotkała się z ogromnym uznaniem krytyków i publiczności.

Jest laureatką wielu nagród, z których należy wyróżnić m.in. nagrodę „Mazars Young Singer Award” w ramach International Opera Awards w 2019 roku, a także tytuł „Artiste lyrique de l’année” podczas gali „Victoires de la Musique” we Francji w 2023 roku.

Szczególnym punktem kulminacyjnym jej kariery muzycznej była ceremonia otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w 2024 roku, gdzie wraz z francuskim zespołem metalowym „Gojira” dała wysoko oceniany występ nagrodzony nagrodą Grammy. 

fot. Edouard Brane 

Mark KURMANBAYEV – swoje doświadczenie zdobywał w swojej ojczystej Serbii, gdzie przed przeprowadzką do Austrii regularnie występował z zespołem Filharmonii Belgradzkiej. Współpracował z takimi dyrygentami jak Bassem Akiki, Enrique Mazzola i Kirill Petrenko, a nauki pobierał u artystów takich jak Dmitry Korchak, Lyubov Orfenova, Grace Bumbry, Barbara Frittoli, Freddie de Tommaso and Sergei Leiferkus.  

W grudniu 2021 roku zadebiutował w operze M. Ravela Dziecko i czary podczas World Opera Workshop, a następnie wystąpił w roli Narumowa w operze P. Czajkowskiego Dama pikowa w Baden-Baden, pod batutą Krilla Petrenki oraz odbył letnią rezydencję w ramach Festiwalu d’Aix-en-Provence pod kierownictwem Thomasa Hengelbrocka. Następnie Kurmanbayev dołączył do studia Narodowej Opery i Baletu w Amsterdamie, gdzie wcielił się w takie role, jak: Joe w Rozkwit i upadek miasta Mahagonny K. Weill, Doktor Grenvil w La Traviatcie G. Verdiego, II Kapłan i II Zbrojny w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta, Posłaniec w Królu Edypie, Sir Gualtiero Raleigh w Roberto Devereux G. Donizettiego oraz Guccio w Gianni Schicchi G. Pucciniego.

We wrześniu 2024 roku artysta dołączył do zespołu Grand Théâtre de Genève i odniósł sukcesy w partiach takich jak Publio w Łaskawość Tytusa W.A. Mozarta, Grech w Fedora U. Giordana oraz Doktor Grenvil w La Traviata G. Verdiego. Ponadto, do jego ostatnich najważniejszych osiągnięć należą udane debiuty w czołowych europejskich teatrach operowych, Bayerische Staatsoper oraz Teatro di San Carlo, gdzie wcielił się w rolę Pana Capuleti w pierwszej produkcji opery Romeo i Julii Ch. Gounoda pod batutą Sesto Quatriniego.

W sezonie artystycznym 2025/2026 Mark Kurmanbayev zadebiutował w Opéra Wallonie de Liège w rolach Surina i Narumowa w Damie pikowej P. Czajkowskiego pod batutą Giampaolo Bisantiego, a także po raz pierwszy wcielił się w partię Gremina w operze Eugeniusz Oniegin P. Czajkowskiego podczas The Grange Festival. Będzie nadal członkiem zespołu w Genewie, z którym wyśpiewa partie takie jak: Biterolf Tannhäuser R. Wagnera, Lo Zio Bonzo w Madama Butterfly G. Pucciniego oraz Haly we Włoszce w Algierze G. Rossiniego. Wystąpi również jako solowy głos basowy w Graals, współczesnym utworze na zespół barokowy i elektronikę, w Grand Théâtre de Genève.

fot. Carole Parodi

Patrick KABONGO – urodzony w Kongo – choć posiada obywatelstwo francuskie – od wczesnego dzieciństwa z wielką pasją zajmował się śpiewem. Podczas magisterskich studiów z zakresu inżynierii z zapałem praktykował śpiew chóralny. Po wykonaniu Requiem W.A. Mozarta w Kinszasie otrzymał stypendium na studia wokalne w Królewskim Konserwatorium w Brukseli.

W 2009 roku zadebiutował na scenie w operze L’incoronazione di Poppea z zespołem Scherzi Musicali. W latach 2010–2012 był członkiem grupy młodych śpiewaków w Opéra de Rouen Haute-Normandie. W 2013 roku był członkiem Akademii Opéra Comique w Paryżu.

W 2012 roku odniósł sukces, debiutując w roli tytułowej w Le Comte Ory z zespołem Ensemble Matheus pod dyrekcją Jean’a-Christophe Spinosiego. Rok później wystąpił jako Norfolk w operze Elisabetta, Regina d’Inghilterra G. Rossiniego, ponownie z Ensemble Matheus.

W latach 2015–2017 był członkiem Accademia del Maggio Musicale we Florencji, gdzie pogłębiał swój repertuar belcanto. Od tego czasu występował w Teatro Maggio Musicale we Florencji (Lindoro we Włoszce w Algierze G. Rossiniego), Teatro Massimo w Palermo (Nemorino w Napoju miłosnym G. Donizettiego), Teatro Olimpico w Vicenzie (Szczęśliwe oszukanie G. Rossiniego), Teatro Lirico di Cagliari (Elvino w Lunatyczce V. Belliniego), Oman Opera (Almaviva w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego), Opéra du Rhin i Operze w Kolonii (Barkouf J. Offenbacha), Operze w Metz (Don Pasquale G. Donizettiego, Hrabia Ory G. Rossiniego, Słomkowy kapelusz N. Roty), Operze w Tours (Włoszka w Algierze i Cyrulik sewilski G. Rossiniego), Operze w Nicei (La Dame Blanche F. Boïeldieu), Operze w Klagenfurcie (Cyrulik sewilski G. Rossiniego) oraz na Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildabad (Dziwaczne nieporozumienie, Mojżesz i Faraon, Tancredi, Armida, Hermiona G. Rossiniego).

W ciągu ostatnich dwóch sezonów zadebiutował na scenach Opéra de Québec, Irish National Opera (Ernesto w Don Pasquale G. Donizettiego) oraz MusikTheater an der Wien (Les Martyrs G. Donizettiego). Wystąpił także na Opéra d’Avignon (Turek we Włoszech G. Rossiniego), Festiwalu Donizetti w Bergamo (francuska wersja Łucji z Lammermoon G. Donizettiego), Festiwalu SWR w Schwetzingen (Zemira e Azor A. Grétry’ego, wersja włoska), Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildabad (Hrabia Ory G. Rossiniego), National Theatre Mannheim (La Resurrezione G.F. Haendla), Operze Krefeld-Mönchengladbach (Podróż do Reims G. Rossiniego), Deutsche Oper am Rhein (La Cenerentola G. Rossiniego oraz Operze w Lipsku Kopciuszek G. Rossiniego).

Ostatnie przedsięwzięcia artystyczne obejmują występy w operach Kopciuszek G. Rossiniego w Teatro Maggio Musicale Fiorentino, Córka pułku G. Donizettiego w Opéra Royal de Versailles, Podróż do Reims G. Rossiniego w Operze Krefeld-Mönchengladbach oraz w Gorizii/Nova Gorica (Słowenia) w ramach obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury”, a także Pierre de Médicis J. Poniatowskiego (wykonanie koncertowe) oraz Kopciuszek G. Rossiniego na Royal Opera Festival w Krakowie oraz podczas Belcanto Opera Festival. Rossini in Wildabad.

fot. David Morganti

Nathanaël TAVERNIER - francuski bas rozpoczął sezon artystyczny 2025/2026 w roli Sarastro w uznanej inscenizacji opery Czarodziejski flet W.A. Mozarta, przygotowanej przez Theater Biel Solothurn (TOBS), z którą wystąpił w Biel, Solothurn i w całej Szwajcarii. Śpiewał też partię Il Commendatore w Don Giovannim W.A. Mozarta w Théâtre de l’Athénée w Paryżu, wraz z zespołem ARCAL, a także wystąpił jako solista podczas wykonania IX Symfonii L. van Beethovena z udziałem Orchestre Philharmonique de Radio-France w Pfaryżu pod dyrekcją Maxima Emelyanycheva. Uczestniczył również w wykonaniach Podróży zimowej F. Schuberta w Szwajcarii. Niedawno wyśpiewał partię Charona w produkcji Orfeusza C. Monteverdiego, wystawionej na Zamku w Schwetzingen przez zespół Teatru Narodowego w Mannheim w Niemczech.

Intensywny sezon 2024/2025 obejmował w przypadku artysty brytyjski debiut w roli Sparafucile w Rigoletto G. Verdiego, u boku Welsh National Opera, partie takie jak Nourabad w Poławiacze pereł w Opéra de Dijon, Sarastro w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta w teatrach operowych w Rennes, Nantes i Angers, a także powrót na scenę Royal Opera Festival w Krakowie oraz na Rossini in Wildbad. Belcanto Opera Festival w roli Fra Antonio w rzadko wystawianej operze Piotr Medyceusz Józefa Poniatowskiego oraz w roli Elmiro w Otello G. Rossiniego.

Tavernier ma w planach kolejne występy we Francji w roli Il Commendatore w Don Giovannim W.A. Mozarta, wraz z zespołem ARCAL, a w Szwajcarii zamierza wyśpiewać partie takie jak Ambroise w Mireille, Ramfis w Aidzie G. Verdiego oraz Osmin w Uprowadzeniu z Seraju W.A. Mozarta.

Wśród jego licznych innych ostatnich występów znalazły się partie takie jak François Tortebat w Czarnej masce K. Pendereckiego dla NOSPR, pod dyrekcją Marin Alsop; Adamas w Z rodu Boreasza J.P. Rameau w Oldenburgu oraz Emireno w Ottone G.F. Haendla w Karlsruhe; a latem 2024 roku Gouverneur w Hrabia Ory G. Rossiniego oraz Ruffino w Masaniello Michele Carafa – obie partie Tavernier wyśpiewał zarówno podczas Rossini in Wildbad. Belcanto Opera Festival, jak i w ramach Royal Opera Festival w Krakowie. Ponadto, jako członek Badisches Staatstheater w Karlsruhe w latach 2020/2023, wyśpiewał szeroki wachlarz ról, takich jak Pierwszy Czeladnik w Wozzecku A. Berga, Króla w Aidzie G. Verdiego, Basilio w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego, Borsuk/Ksiądz w Przygodach Lisiczki Chytruski L. Janáčeka, Il Commendatore w Don Giovannim W.A. Mozarta, Sarastro w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta oraz Zuniga w Carmen G. Bizeta.

Inne role sceniczne, w które wcielił się Tavernier obejmują następujące partie: Balthazar w La Favorite G. Donizettiego, Osmin w Uprowadzenie z Seraju W.A. Mozarta, Cold Genius w operze Król Artur H. Purcella, Simone w Gianni Schicchi G. Pucciniego oraz Frère Laurent w Romeo i Julia Ch. Gounoda. Występował również w produkcjach Roberta Carsena, Pierre’a Audi, Adele Thomas i Oliviera Py, a także pod batutą takich dyrygentów jak Gabriel Garrido, Hervé Niquet, Marko Letonja, Julien Chauvin i Pierre Dumoussaud.

Nathanaël Tavernier odkrył muzykę w Maîtrise de la Loire, założonej przez Jacques’a Berthelona. Po ukończeniu studiów z etnomuzykologii na Uniwersytecie w Lyonie uzyskał tytuł magistra w Haute École de Musique de Genève, gdzie studiował pod kierunkiem Gilles’a Cachemaille’a, a następnie dołączył do studia Opéra National du Rhin i uczestniczył w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Helmuta Deutscha, Alaina Garichota i Sylvie Valayre.

fot. Heleni Genoa

Ilaria MONTEVERDI – urodziła się w Palermo w 2001 roku i rozpoczęła naukę muzyki najpierw jako pianistka, a następnie ukończyła z najwyższymi notami i wyróżnieniem studia wokalno-operowe w Konserwatorium im. Alessandro Scarlattiego w Palermo oraz w Konserwatorium im. Arrigo Boito w Parmie, uczestnicząc w zaawansowanych kursach mistrzowskich prowadzonych przez Desirée Rancatore, Leone Magiera, Alberto Gazale, Marco Boemiego i Silvię Dalla Benettę. 

Była uczestniczką „Accademia di alto perfezionamento per cantanti lirici” w Teatro Carlo Felice w Genui, pod kierownictwem Francesco Meliego, Sereny Gamberoni i Davide Cavalli, w ramach której wzięła udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez artystów takich jak: Michele D’Elia, Fabio Sparvoli, Francesca Sassu, Roberto De Candia, Patrizia Ciofi i Francisco Araiza. 

Wyróżniła się w kilku konkursach, takich jak: III Międzynarodowy Konkurs Rai Radio 3 „Voci in Barcaccia”, w którym zdobyła pierwszą nagrodę oraz nagrodę specjalną Orkiestry Teatro dell’Opera di Roma. Zdobyła również I nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Città di Brescia „Omaggio a Maria Callas” w kategorii artystów poniżej 24 lat. 

Zadebiutowała jako Pamina w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta w Teatro Carlo Felice w Genui, Lisa w Lunatyczce V. Belliniego w Teatro Massimo w Palermo, Adina w operze Napój miłosny G. Donizettiego w Teatro Regio w Parmie w ramach projektu „Imparolopera”, Clorinda w Kopciuszku G. Rossiniego w Teatro del Giglio w Lukce i Teatro Comunale w Ferrarze, a także Frasquita w Carmen G. Bizeta w Teatro Magnani w Fidenzie. Brała również udział w wielu festiwalach i koncertach, takich jak Festival Commute w EMTA w Tallinie, gdzie wykonała Stabat Mater G. B. Pergolesiego oraz Festival Verdi 2023 w ramach „Concerto lirico sinfonico” w Teatro Verdi w Busseto. 

Artystka ma na swoim koncie również współpracę z zespołami: Teatro dell’Opera di Roma, Orkiestrą Regionalną Filharmonii w Venetcie, Teatro Grande w Brescii oraz Nuova Orchestra Scarlatti w Neapolu, a także z dyrygentami, takimi jak: Giancarlo Andretta, Salvatore Percacciolo, Carlo Donadio, Pierfrancesco Borrelli, Massimo Raccanelli, Pietro Mazzetti, Beatrice Venezi, Simone Ori, Giuseppe Mengoli i Daniel Smith oraz reżyserami: Daniele Abbado, Anna Ponces, Aldo Tarabella i Riccardo Canessa.

Ilaria Monteverdi wzięła udział w nagraniach programów dla stacji radiowej i telewizyjnej, Rai Radio 3 i Rai 3, takich jak „Trani InOnda”, w ramach którego wykonała recital z pianistką Sabriną Trojse, Gala „Tutto Puccini” oraz „Viva Puccini”, poprowadzonych przez Biancę Guaccero, pod dyrekcją Beatrice Venezi z udziałem orkiestry Nuova Orchestra Scarlatti di Napoli. 

Do jej ostatnich projektów należy światowa premiera utworu Francesco Cilei Tre vocalizzi da concerto na orkiestrę i głos solowy wraz z orkiestrą Teatro Carlo Felice w Genui pod dyrekcją Simone Ori oraz koncert w Quirinale, transmitowany na żywo w Rai Radio 3. 

Przed nią światowa premiera utworu Romanzo Criminale Nicoli Piovaniego w Teatro del Maggio Musicale Fiorentino, partie Anniny w Traviacie G. Verdiego oraz Musetty w La Bohème, il primo amore G. Pucciniego w Teatro Regio w Turynie.

fot. Anastasia Pavlova 

Patryk WYBORSKI – baryton. Absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie Adama Szerszenia, zdobywca nagród i wyróżnień na polskich oraz międzynarodowych konkursach muzycznych (m.in. X Ogólnopolski Konkurs Wokalny im. Ludomira Różyckiego w Gliwicach, III oraz IV Międzynarodowy Konkurs Solowej Wokalistyki Sakralnej Ars et Gloria w Katowicach, IV Międzynarodowy Konkurs Wokalistyki Operowej im. Adama Didura w Bytomiu). Posiada w swoim dorobku kilkadziesiąt pieśni, partii oratoryjno-kantatowych oraz takie role operowe, jak Miecznik z opery Straszny dwór S. Moniuszki, Conte Almaviva z opery Wesele Figara W.A. Mozarta, Car I z opery Ubu Król K. Pendereckiego, Arcykapłan z opery Czarodziejski flet W.A. Mozarta, Lekarz z opery Hagith K. Szymanowskiego czy Ping z opery Turandot G. Pucciniego, które wykonywał m.in. w Operze Śląskiej w Bytomiu czy Operze Krakowskiej.

Występował jako solista oraz członek zespołów wokalnych w ramach wielu krajowych i zagranicznych festiwali, takich jak m.in. Lubomirski Festival, Festiwal Muzyki Polskiej w Krakowie, Festiwal 4 Tradycji w Krakowie, Międzynarodowy Festiwal TRANS/MISJE w Koszycach (Słowacja) czy Chopin Festival w Gaming (Austria). Koncertował z takimi dyrygentami, jak Łukasz Borowicz, Daniel Oren, Paul Esswood, Antonino Fogliani, Tomasz Tokarczyk, Tadeusz Kozłowski, Alexander Humala, Mirosław Jacek Błaszczyk czy José Miguel Pérez-Sierra.

Występował oraz regularnie współpracuje z Filharmonią Śląską, Filharmonią Zabrzańską, Filharmonią Podkarpacką, Filharmonią Warmińsko-Mazurską, Śląską Orkiestrą Kameralną, Operą Krakowską, Operą Śląską w Bytomiu oraz Zespołem Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia. Od 2021 roku artysta Chóru Filharmonii Krakowskiej.

fot. J. Gawdzik