Instytucja kultury województwa małopolskiego
A- A A+
Szukaj

Menu

Miejsca zostały obecnie zablokowane na czas rezerwacji.
14 05-2022
godz. 18:00
Miejsce SALA KONCERTOWA FILHARMONII
Rodzaj koncertu Koncerty Symfoniczne
Rodzaj abonamentu
CENA BILETÓW: normalny: 60 zł ulgowy: 50 zł
Przewijaj wydarzenia
KONCERT SYMFONICZNY
14-05-2022 godz. 18:00 SALA KONCERTOWA FILHARMONII
CENA BILETÓW: normalny: 60 zł ulgowy: 50 zł

Wykonawcy:

Grupa Dęta Orkiestry Filharmonii Krakowskiej

Nick Ost - dyrygent, eufonium

Repertuar:

Henri Tomasi – Fanfares Liturgiques 

Eric Whitacre – October (Alleluia), oprac. David J. Miller 

François Glorieux – Fantasy for Euphonium 

Enrique Crespo – Bruckner Etüde für das tiefe Blech

Derek Bourgeois – Concerto grosso op. 61 



Fanfares Liturgiques – Henri Tomasi (1901-1971)


Fanfares Liturgiques (pierwotnie Fanfares Concertantes) Henriego Tomasiego, stanowiące wyimek opery Don Juan de Mañara, jak samodzielny utwór prawykonane zostały w 1947 roku w Monte Carlo, a opublikowane w 1952 roku. Utwór ten, przeznaczony na instrumenty dęte blaszane i perkusję, ma budowę typową dla gatunku symfonii z jej czteroczęściową konstrukcją i następstwem skontrastowanych części. Część pierwsza, Annonciation, wywiedziona z początkowej sceny III aktu opery, w której to scenie Miguel Mañara wyrzeka się swego dotychczasowego życia, rozpoczyna się i kończy błyskotliwą fanfarą rogów, tworzącą, niczym dla obrazu, ramę dla środkowego ustępu o lirycznym, pełnym powagi charakterze. Część druga, Evangile, przywołuje scenę lektury świętej księgi przez Miguela. Wzorem XI-wiecznego cyklu symfonicznego, część trzecia, Apocalypse, to scherzo, ukazujące zmagania starszego już Miguela w chwili ostatniego kuszenia przez Ducha Ziemi. Procession du Vendredi-Saint, czyli część czwarta i ostatnia, stanowi odwołanie do sceny z aktu II opery, w której w trakcie procesji w Wielki Czwartek pogrążonemu w żałobie Miguelowi Duch Nieba. Znany chorał Dies Irae służy jako ostinato dla procesji pokutnej, by następnie ustąpić miejsca korsykańskiemu hymnowi symbolizującemu ostateczne odkupienie win Miguela.



October – Eric Whitacre (1970), aranżacja David Miller


Eric Whitacre skomponował utwór October chcąc przywołać pełen spokoju muzyczny obraz swego ulubionego miesiąca oraz uczuć jakie ten miesiąc w nim budzi. Whitacre pisze tak w nocie programowej:

„Październik to mój ulubiony miesiąc. Jest coś takiego w rześkim jesiennym powietrzu i subtelnych zmianach światła, co zawsze sprawia, że robię się nieco sentymentalny. Kiedy zacząłem komponować, poczułem to samo ciche piękno w nutach na papierze. Proste, sielankowe melodie i wynikające z nich harmonie zostały zainspirowane przez wielkich brytyjskich romantyków (Vaughan Williams, Elgar), bo miałem poczucie, że ten styl idealnie oddaje autentycznego i bukolicznego ducha tej pory roku.”



Fantazja na eufonium i instrumenty dęte blaszane – François Glorieux (1932)


Skomponowana dla Nicka Osta Fantazja na eufonium to popis wirtuozerii. Po krótkim, wolnym wstępie, popis rozpoczyna solista prezentując główną melodię, by następnie przejść do błyskotliwego Allegro con brio niezwykle wymagającego technicznie. Fragmenty wirtuozowskie, przeplatają się dalej z przebiegami melodycznymi tworząc ciekawy dialog solisty z zespołem. Dalej następuje długa, oparta na przetwarzanych popisowo tematach kadencja. Kończy się ona powrotem wzbogaconego harmonicznie tematu głównego. W finałowym Presto dialog solisty z orkiestrą prowadzi ku piorunującej kulminacji. 



Etiuda Brucknera na instrumenty dęte blaszane – Enrique Crespo (1941-2020)


Etiuda Brucknera autorstwa Enrique'a Crespo, na sześć instrumentów, to oryginalna kompozycja zainspirowana rolą nadaną przez Brucknera instrumentom dętym blaszanym o niskim brzmieniu w utworach symfonicznych. Ten poruszający utwór oddaje w pełni piękno, liryczność, a zarazem moc instrumentów dętych. 



Concerto grosso op. 61 – Derek Bourgeois (1941-2017)


Concerto grosso Dereka Bourgeoisa to utwór jednoczęściowy, rozpoczynający się prezentacją tematu przewodniego, który powraca pod różnymi postaciami w toku rozwoju dzieła. Szybka i energiczna część pierwsza stopniowo przechodzi w nieco posępną część wolną, z kulminacyjnym ogniwem środkowym. Część finałowa to niejako zniekształcony rytm rumby i tour de force dla instrumentalistów. Utwór, jak na gatunek concerto grosso przystało, zbudowany został w oparciu o formotwórczą rolę dialogu między małymi grupami instrumentów stanowiących concertino a ripieno pozostałego składu orkiestry. 


Nick Ost

tłumacz. Katarzyna Franek-Sokołowska



Nick OST –
wielokrotnie nagradzany na konkursach na całym świecie wirtuoz eufonium i dyrygent. Zdobywca Best Euphonium Player Award na Indywidualnych Mistrzostwach Europy 2004 roku w Glasgow oraz na Brytyjskich Solowych Mistrzostwach w 2005 roku; Złotego Medalu z najwyższymi odznaczeniami jury na Concours International pour Trombone, Euphonium et Chant w Luksemburgu; III nagrody w Międzynarodowym Konkursie Tuba/Euphonium w Manchesterze w 2000 roku. Uzyskał tytuł Solo Champion w Konkursie Muzycznym na Orkiestrę Dętą Flamandzkiej Federacji Orkiestr Dętych w 1998 roku oraz I Nagrody w konkursie muzycznym Pro Civitate w 1994 roku.

Zdobywca II Nagrody na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim Morza Czarnego w Rumunii w 2014 roku, gdzie otrzymał również Nagrodę Specjalną im. George'a Enescu za najlepszą interpretację Rapsodii rumuńskiej nr 2. Laureat III nagrody w Europejskim Konkursie Dyrygentów w Montreux w 2011 roku oraz nagrody głównej na Międzynarodowym Kursie Mistrzowskim Dyrygentury Orkiestrowej Filharmonii Kameralnej w Petersburgu w 2012 roku.

Koncertował w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Rosji, Norwegii, Belgii, Polsce, Serbii, Bułgarii, Czechach i Rumunii. Współpracował z takimi orkiestrami, jak m.in. Orkiestra Filharmonii Moskiewskiej, Petersburska Państwowa Orkiestra Ermitażu, Orkiestra Filharmonii im. Leoša Janáčka w Ostrawie, Orkiestra Symfoniczna Flandrii, Orkiestra Filharmonii Rousse, Orkiestra Symfoniczna w Karlowych Warach, Orkiestra Symfoniczna La Monnaie, Petersburska Filharmonia Kameralna, Antwerpska Orkiestra Symfoniczna i Królewska Opera Flamandzka.

Jako solista regularnie współpracuje ze światowej sławy belgijskim kompozytorem i wirtuozem fortepianu François Glorieux, który specjalnie dla niego skomponował utwory na eufonium. Artysta nagrał je wszystkie na solowych płytach: Euphonic Moods z Revivat Scaldis Chamber Orchestra oraz Explorations! wraz z Flanders Tuba Quartet. Wystąpił jako solista podczas światowej premiery Koncertu na eufonium Françoisa Glorieux, który wykonał z Filharmonią Brukselską pod batutą kompozytora. Najnowsza płyta Over the Edge, zawierająca głównie muzykę skomponowaną dla Nicka, została nagrana z Fodens Band i Russellem Grayem.

Nick Ost współpracował z Royal Symphonic Band of the Belgian Guides (2001-2010), z którym nagrał Koncert na eufonium Françoisa Glorieux. Był członkiem Brassband Willebroek (1994-2013) i koncertował z Yorkshire Building Society Band (2006).

Studia muzyczne rozpoczął w Akademii Muzycznej Jozef Pauly Ekeren, a następnie kontynuował naukę w dé Kunsthumaniora w Antwerpii, gdzie studiował grę na eufonium u Barta van Neyghema, w Royal Conservatoire of Ghent u Gustaafa Devoldera. Kształcił się także u Fransa Violeta w Królewskim Konserwatorium Flamandzkim w Antwerpii, gdzie w 1999 roku uzyskał tytuł Magistra Sztuki z najwyższym wyróżnieniem.

W 2006 roku uzyskał tytuł Magistra Harmonii Muzycznej w Królewskim Konserwatorium w Brukseli, a w 2008 roku dyplom Magistra Dyrygentury Orkiestrowej w Lemmens Institute Leuven u Edmonda Saveniersa, uzyskując najwyższe wyróżnienie w tej dziedzinie.

Uczestniczył w Międzynarodowych Mistrzowskich Kursach Dyrygentury Orkiestrowej z Jurijem Simonowem (Moskwa); Jormą Panulą (Ostrawa); Johannesem Schlaeflim (Ruse); Johnem Farrerem i Neilem Thomsonem (Londyn); Markiem Stringerem i Jonathanem Brettem (Sankt Petersburg); Kennethem Kieslerem (Los Angeles) oraz Iloną Mesko (Budapeszt).

Dyrektor muzyczny Tomra Brassband w latach 2010–2016 i Stordal Hornmusikklag w Norwegii w latach 2010–2020. Był gościnnym dyrygentem Romsdalsorkesteret, Kristiansand Symfoniorkester i Krohnengen Brassband (Norwegia); Flanders Symphony Orchestra (Belgia); oraz Orkiestry Symfonicznej Do Minho (Portugalia).

Obecnie jest dyrektorem muzycznym Musikklaget Brage, Vatne Hornmusikklag, Vestrefjord Musikkorps i Hasund og Dimnøy Ungdomkorps (Norwegia) oraz profesorem euphonium w Lemmens Institute – LUCA School of Arts w Leuven (Belgia). Uczy również gry na instrumentach dętych blaszanych w Ålesund Kulturskule (Norwegia).