Wykonawcy:

Orkiestra Filharmonii Krakowskiej

Michał Klauza - dyrygent
Patrick Kabongo - tenor

Repertuar:

Wielu kompozytorów, których twórczość wzbogaca dziś naszą codzienność, oprócz przelewania swoich niezwykłych pomysłów na pięciolinię imało się w życiu innych zajęć. Polski kompozytor J. Engel, autor Sinfonii G-dur z 1772 roku i kapelmistrz w Kolegiacie św. Jana w Warszawie, pewnego dnia obudził się z zamiarem otwarcia własnej drukarni. Dla muzyka było to dość odważne przedsięwzięcie, ale okazało się trafione – chociaż sporadycznie, drukarnia działała przez co najmniej kilka lat, a Engel oprócz własnych utworów tłoczył w niej również dzieła kolegów po fachu.

Wybitny twórca pieśni F. Schubert, przez pewien czas pracował jako nauczyciel. Robił to jednak z dużą niechęcią i na wyraźne życzenie swojego ojca. Na szczęście w końcu porzucił posadę pedagoga i całkowicie poświęcił się komponowaniu, ponieważ dzięki temu pozostawił nam m.in. około 600 najwspanialszych przykładów romantycznej liryki wokalnej. Część kameralnych oryginałów Schuberta wzbogacił symfonicznie M. Reger, tworząc ich fantastyczne orkiestrowe transkrypcje.

Młodego F. Poulenca rodzice także namawiali do studiowania czegoś innego niż muzyka. W marzeniach widzieli syna jako biznesmena, dlatego kompozycją zainteresował się dość późno i w dużej mierze pozostał samoukiem. Nie narzekał za to na brak pasji – kochał podróże, grał w brydża z przyjaciółmi, fascynowała go szeroko pojęta duchowość. Jeszcze zanim krytyk C. Rostand okrzyknął go „pół-mnichem, pół-łobuzem”, Poulenc otrzymał od kierownictwa BBC zamówienie na utwór symfoniczny – pełna tanecznych rytmów Sinfonietta zabrzmiała po raz pierwszy w Londynie w 1948 roku.

Dorota Staszkiewicz

Michał KLAUZA - Dyrektor Artystyczny Filharmonii im. K. Szymanowskiego w Krakowie. Dyrektor Artystyczny Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie (2015- 2025), kierownik muzyczny Opery i Filharmonii Podlaskiej (2013–2015), II dyrygent Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia (2009–2015). Był dyrygentem i zastępcą dyrektora muzycznego Welsh National Opera w Cardiff (2004–2008), gdzie przygotował i poprowadził wiele spektakli należących do kanonu światowej literatury operowej.

W grudniu 2011 roku poprowadził w Narodowej Operze Ukrainy w Kijowie Króla Rogera Karola Szymanowskiego w wersji koncertowej, przygotowanego jako finałowe wydarzenie Zagranicznego Programu Kulturalnego Polskiej Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej. We wrześniu 2021 roku przygotował i poprowadził wraz z zespołami Opery Krakowskiej prapremierę opery Wanda Joanny Wnuk-Nazarowej. W 2019 roku w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej przygotował i pokierował muzycznie premierą wystawionej po raz pierwszy w Polsce operą Billy Budd Benjamina Brittena, a w roku 2023 na tejże scenie przygotował i dyrygował premierą Petera Grimesa tegoż kompozytora.

Występował z licznymi orkiestrami w kraju i za granicą. Koncertował we Francji, Niemczech, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, Włoszech, Brazylii, Armenii, Korei Południowej i krajach Zatoki Perskiej. Współpracował z Operą Bałtycką, Operą Nova w Bydgoszczy, Teatrem Wielkim w Poznaniu, Operą Wrocławską, Operą Krakowską, Teatrem Wielkim - Operą Narodową w Warszawie (1998–2003).

W swoim dorobku artystycznym posiada szereg nagrań radiowych, telewizyjnych i streamingowych. Z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach dokonał pierwszej studyjnej rejestracji operetki Loteria na mężów Karola Szymanowskiego wydanej przez Polskie Radio i nominowanej do nagrody Fryderyk 2019. W dyskografii pod jego batutą znajduje się wiele albumów wydanych przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia, DUX i inne wytwórnie płytowe, m.in. nagraną z Polską Orkiestrą Radiową operę Hagith Szymanowskiego (nagroda Fryderyk 2020 w kategorii: Album Roku, Muzyka Oratoryjna i Operowa), utwory symfoniczne Henryka Warsa, Msze Stanisława Moniuszki (nagroda Feniks 2020 Stowarzyszenia Wydawców Katolickich), operę Nędza uszczęśliwiona Macieja Kamieńskiego oraz płyty: Muzyka kompozytorów polskich XVIII i XIX wieku z Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie, Gubajdulina. Cisza i krzyż z Sinfonią Varsovią, Józef Zeidler – Nieszpory z Sinfoniettą Cracovią i Polskim Chórem Kameralnym (nominacja do nagrody Fryderyk 2021), Accordion Concertos z Chopin University Chamber Orchestra. W maju 2002 roku z zespołami Teatru Wielkiego - Opery Narodowej w Warszawie nagrał dla Polskiego Radia spektakl Król Roger Szymanowskiego, emitowany przez Międzynarodową Unię Radiową.

Dokonał szeregu nagrań muzyki do filmów m.in. do nagrodzonego IO Jerzego Skolimowskiego. Od 2016 do lutego 2022 roku był gościnnym dyrygentem Teatru Bolshoi w Moskwie, gdzie przygotował i poprowadził premiery Don Pasquale Gaetano Donizettiego oraz Idioty Mieczysława Weinberga; dyrygował także spektaklami: Eugeniusz Oniegin Piotra Czajkowskiego oraz Katarzyna Izmajłowa Dmitrija Szostakowicza. Współpracę zerwał po barbarzyńskim ataku reżimu putinowskiego na Ukrainę.

Od 2020 roku wykłada w Katedrze Dyrygentury Symfoniczno-Operowej UMFC w Warszawie.

Absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie dyrygentury symfoniczno-operowej Ryszarda Dudka oraz studiów podyplomowych w Konserwatorium im. Rimskiego-Korsakowa w Sankt Petersburgu w klasie Ilii Musina. Swoje umiejętności doskonalił na kursach mistrzowskich w Polsce, we Włoszech i w Holandii.

fot. P. Markowski

Patrick KABONGO - urodzony w Kongo – choć posiada obywatelstwo francuskie – Patrick Kabongo od wczesnego dzieciństwa z wielką pasją zajmował się śpiewem. Podczas magisterskich studiów z zakresu inżynierii z zapałem praktykował śpiew chóralny. Po wykonaniu Requiem W.A. Mozarta w Kinszasie otrzymał stypendium na studia śpiewu w Królewskim Konserwatorium w Brukseli. Jego marzenie powoli zaczęło się spełniać.

W 2009 roku zadebiutował na scenie w operze L’incoronazione di Poppea z zespołem Scherzi Musicali. W latach 2010–2012 był członkiem grupy młodych śpiewaków w Opéra de Rouen Haute-Normandie. W 2013 roku był członkiem Akademii Opéra Comique w Paryżu. Choć bez wątpienia znalazł swoją drogę, jego prawdziwy głos dopiero ma zostać odkryty. Kierując się radami swojego muzycznego mentora Bertranda Halary, pracuje nad wyższym, lżejszym repertuarem i afirmuje się jako prawdziwy tenor rossiniowski. W 2012 roku odniósł sukces, debiutując w roli tytułowej w Le Comte Ory z zespołem Ensemble Matheus pod dyrekcją Jean-Christophe Spinosiego. Rok później wystąpił jako Norfolk w Elisabetta, Regina d’Inghilterra G. Rossiniego, ponownie z Ensemble Matheus.

W latach 2015–2017 był członkiem Accademia del Maggio Musicale we Florencji, gdzie pogłębiał swój repertuar belcanto. Od tego czasu występował w Teatro Maggio Musicale we Florencji (Lindoro w L'italiana in Algeri G. R. Rossiniego), Teatro Massimo w Palermo (Nemorino w L'elisir d'amore G. D. Donizettiego), Teatro Olimpico w Vicenzie (L'inganno felice G. R. Rossiniego), Teatro Lirico di Cagliari (Elvino w La Sonnambula V. B. Belliniego), Oman Opera (Almaviva w Il barbiere di Siviglia G. R. Rossiniego), Opéra du Rhin i Operze w Kolonii (Barkouf J. Offenbacha), Operze w Metz (Don Pasquale G. D. Donizettiego, Le Comte Ory G. R. Rossiniego, Un chapeau de paille d’Italie N. Rota), Operze w Tours (L'italiana in Algeri i Il barbiere di Siviglia G. R. Rossiniego), Operze w Nicei (La Dame Blanche F. Boieldieu), Operze w Klagenfurcie (Il barbiere di Siviglia G. R. Rossiniego) oraz na Festiwalu „Rossini in Wildbad“ (L'equivoco stravagante, Moïse et Pharaon, Tancredi, Armida, Ermione G. R. Rossiniego).

W ciągu ostatnich dwóch sezonów zadebiutował na scenach Opéra de Québec, Irish National Opera (Ernesto w Don Pasquale G. D. Donizettiego) oraz MusikTheater an der Wien (Les Martyrs G. D. Donizettiego). Wystąpił także na Opéra d’Avignon (Il turco in Italia G. R. Rossiniego), Festiwalu Donizetti w Bergamo (francuska wersja Lucia di Lammermoor G. D. Donizettiego), Festiwalu SWR w Schwetzingen (Zemira e Azor A. Grétry’ego, wersja włoska), Festiwalu „Rossini in Wildbad“ (Le Comte Ory G. R. Rossiniego), National Theatre Mannheim (La Resurrezione G. F. Händla), Operze Krefeld-Mönchengladbach (Il viaggio a Reims G. R. Rossiniego), Deutsche Oper am Rhein (La Cenerentola G. R. Rossiniego) oraz Operze w Lipsku (La Cenerentola G. R. Rossiniego).

Plany na sezon 2024/25 obejmują La Cenerentola G. R. Rossiniego w Teatro Maggio Musicale Fiorentino, La fille du régiment G. D. Donizettiego w Opéra Royal de Versailles, Il viaggio a Reims G. R. Rossiniego w Operze Krefeld-Mönchengladbach oraz w Gorizii/Nova Gorica (Słowenia) w ramach obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury“, a także Pierre de Médicis J. Poniatowskiego (wersja koncertowa) oraz La Cenerentola G. R. Rossiniego na Royal Opera Festival w Krakowie oraz na Festiwalu Rossiniego w Wildbad.

fot. David Morganti