Wykonawcy:

Orkiestra Filharmonii Krakowskiej

Łukasz Borowicz – dyrygent

Agata Kielar-Długosz – flet
Łukasz Długosz – flet

Repertuar:

Flet jest jednym z najstarszych instrumentów świata. W jego niezwykłym dziedzictwie specjalne miejsce zajmuje postać F. Dopplera, kompozytora i wirtuoza występującego solo oraz w duecie z bratem – również flecistą. Utwór Andante i Rondo powstał w 1870 roku jako dzieło na dwa flety z towarzyszeniem fortepianu i został opublikowany cztery lata później. Przypominająca arię część pierwsza zachwyca melodyjnością, a następujące po niej rondo wybucha żywiołowym temperamentem. Słuchając, trudno uwierzyć, że ktoś mógłby uznać flet za… nudny, tymczasem właśnie tak pisał W.A. Mozart w listach do swojego ojca.

Wolfgang nie przepadał za fletem, a jednak stworzył arcydzieło Czarodziejski flet, kwartety oraz niezwykle wdzięczne koncerty fletowe. Pierwszy z nich, trzyczęściowy Koncert G-dur KV 313, powstał w 1778 roku na zlecenie holenderskiego lekarza i flecisty-amatora, F. Dejeana. Zamówił on u kompozytora „trzy małe, krótkie i lekkie koncerty oraz kilka kwartetów na flet”. Niecały rok później okazało się, że Mozart wykonał tylko część zlecenia. Na szczęście wśród gotowych dzieł znalazł się fantastyczny Koncert fletowy G-dur.

Wyrafinowany dźwięk fletu uzupełnia bogatą paletę barw symfonicznego tryptyku C. Debussy’ego Images pour orchestre (Obrazy, 1905-1912). Udział w ukończeniu pierwszej części Gigues, opartej na wspomnieniach z pobytu w Anglii i tradycyjnej melodii z okolic Newcastle, przypisuje się zwyczajowo A. Capletowi. Ekspresyjna Iberia została przez Debussy’ego „wyczarowana” z wyobraźni. Nie wykorzystał autentycznych pieśni ludowych, opierając się jedynie na podstawowych elementach hiszpańskiego folkloru. W części Rondes de printemps sięgnął po motywy francuskich piosenek, a partyturę opatrzył cytatem z pieśni towarzyszącej obchodom toskańskiego święta „La Maggiolata”.

Dorota Staszkiewicz

Łukasz BOROWICZ - dyrygent-szef Orkiestry Filharmonii Poznańskiej i dyrektor muzyczny Filharmonii Poznańskiej (od sezonu 2021/2022). Urodził się w 1977 roku w Warszawie. Studiował w klasie Bogusława Madeya w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, tam też uzyskał tytuł doktora w dziedzinie dyrygentury pod kierunkiem Antoniego Wita. W latach 2007-2015 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Polskiej Orkiestry Radiowej, a w latach 2006-2021 był I dyrygentem gościnnym Orkiestry Filharmonii Poznańskiej.

W 2008 roku został wyróżniony Paszportem Polityki, w 2011 roku – nagrodą Koryfeusz Muzyki Polskiej, w 2013 – Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida, a w 2014 roku – nagrodą Tansman za wybitną indywidualność muzyczną.

Jako dyrygent operowy zadebiutował w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie Don Giovannim Wolfganga Amadeusa Mozarta, a od tego czasu poprowadził tam ponad 180 przedstawień operowych i baletowych, w tym m.in. także premiery Orfeusza i Eurydyki Christopha Willibalda Glucka, Święta wiosny Igora Strawińskiego, Snu nocy letniej Felixa Mendelssohna-Bartholdy’ego i György Ligetiego, Romea i Julii Siergieja Prokofiewa oraz Baletów Polskich. Dyrygował również premierami: Don Giovanniego Wolfganga Amadeusa Mozarta, Eugeniusza Oniegina Piotra Czajkowskiego, Halki Stanisława Moniuszki i Króla Rogera Karola Szymanowskiego w Operze Krakowskiej, Czarodziejskiego fletu Wolfganga Amadeusa Mozarta, Rusałki Antonína Dvořáka, Zamku Sinobrodego Béli Bartóka oraz Dydony i Eneasza Henry’ego Purcella w Teatrze Wielkim w Łodzi, Króla Rogera Karola Szymanowskiego w Operze ABAO w Bilbao, Don Giovanniego Wolfganga Amadeusa Mozarta w Polskiej Operze Królewskiej. Podczas koncertów odbywających się w ramach kolejnych edycji Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena zaprezentował i nagrał 13 zapomnianych oper. Prowadził także koncerty na festiwalach w Pesaro (recital Ewy Podleś) oraz w Szlezwiku-Holsztynie (Halka Stanisława Moniuszki z Orkiestrą NDR Radiophilharmonie). W październiku 2018 roku poprowadził spektakl Hugenoci Giacomo Meyerbeera w Opéra Bastille, stając się pierwszym polskim dyrygentem w historii Opery Paryskiej. W grudniu 2019 roku poprowadził premierę Halki Stanisława Moniuszki w Theater and der Wien, w reżyserii Mariusza Trelińskiego i z udziałem Piotra Beczały (polska premiera tej inscenizacji pod jego batutą odbyła się Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, w lutym 2020 roku).

Łukasz Borowicz dyrygował wieloma orkiestrami, w tym m in.: Royal Philharmonic Orchestra, Konzerthausorchester Berlin, NDR Radiophilharmonie, MDR Sinfonieorchester Leipzig, SWR Sinfonieorchester Stuttgart, Düsseldorfer Symphoniker, Hamburger Symphoniker, Lucerne Symphony Orchestra i większością polskich orkiestr symfonicznych.

W latach 2015-2021 dyrygował m. in. London Philharmonic Orchestra, BBC Scottish Symphony Orchestra, RIAS Kammerchor oraz Akademie für Alte Musik, Deutsche Symphonie-Orchester Berlin, Bamberger Symphoniker, Gürzenich Köln, Deutsche Staatsphilharmonie Rheinland-Pfalz, Orquestra Titular del Teatro Real (Madrid), Orchestre Symphonique et Lyrique de Nancy, Orchestre National des Pays de Loire, Orchestre National de Lille, Orkiestrą Filharmonii Narodowej Węgier, Praską Orkiestrą Symfoniczną FOK, Janáček Philhamonic Orchestra (Ostrava), Orchestra Classica Santa Cecilia Madrid, Orchestra della Svizzera Italiana, Trondheim Symphony Orchestra, Los Angeles Philharmonic New Music Group, Queensland Symphony Orchestra, Luxembourg Philharmonic Orchestra.

Dyskografia Łukasza Borowicza liczy ponad sto albumów. Dla wytwórni Chandos nagrał wszystkie koncerty skrzypcowe Grażyny Bacewicz (solistka Joanna Kurkowicz). Komplet dzieł symfonicznych Andrzeja Panufnika z Polską Orkiestrą Radiową oraz Konzerthausorchester Berlin pod jego batutą nagrany dla wytwórni cpo został uhonorowany Special Achievement Award ICMA 2015. Płyta Piotra Beczały Heart’s Delight nagrana z Royal Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Łukasza Borowicza dla wytwórni Deutsche Grammophon uzyskała w Polsce status Złotej Płyty. Płyta Quo Vadis Feliksa Nowowiejskiego nagrana z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej dla wytwórni cpo została nagrodzona nagrodą ICMA 2018 w kategorii Choral Music. Płyta z polską muzyką fortepianową (Paderewski, Stojowski) nagrana w z Polską Orkiestrą Sinfonia Iuventus oraz solistą Jonathanem Plowrightem została wyróżniona Concerto Choice magazynu BBC Music. Nagrania Łukasza Borowicza zostały czterokrotnie wyróżnione nagrodą Diapason d’Or.

W sezonie 2021/22 artysta zadebiutuje z zespołami takimi jak: Chœur de l’Opéra national du Rhin, Orchestre symphonique de Mulhouse, Brandenburger Symphoniker oraz powróci do zespołów takich jak: Praska Orkiestra Symfoniczna FOK, L’Opéra Orchestre national Montpellier Occitanie, Prague Philharmonia, Teatr Wielki – Opera Narodowa, Opera Wrocławska, NOSPR, Filharmonia Łódzka, Filharmonia Bałtycka.

Fot. Ksawery Zamoyski

Agata KIELAR-DŁUGOSZ - wybitna polska flecistka, propagatorka muzyki polskiej. Absolwentka studiów solistycznych w Hochschule für Musik und Theater w Monachium, Hochschule für Musik w Weimarze oraz Yale University w New Haven. Laureatka prestiżowych międzynarodowych konkursów fletowych. Była pierwszą flecistką Bayerisches Symphonieorchester München. Współpracowała również z Münchener Kammerorchester i Bach Collegium München. Jako solistka grała pod batutą takich dyrygentów, jak Jacek Kaspszyk, Jerzy Maksymiuk, Marek Pijarowski, Agnieszka Duczmal, Mirosław Jacek Błaszczyk, Łukasz Borowicz. Do tej pory nagrała 27 albumów płytowych. Album For You, Anne-Lill, wydany przez wydawnictwo fonograficzne DUX, został przez międzynarodowych krytyków muzycznych uznany za jeden z najciekawszych albumów z muzyką kameralną ostatnich lat. W 2017 roku otrzymała nominację do prestiżowej nagrody fonograficznej ICMA (International Classical Music Award) w kategorii koncert solowy za płytę Flute Reflections wydaną również nakładem wytwórni DUX. Do tej pory powstało ponad 250 utworów jej dedykowanych. Wielokrotnie prawykonywała koncerty polskich i zagranicznych kompozytorów m.in.: Enjotta Schneidera, Igora Shcherbakova, Pawła Mykietyna, Mikołaja Góreckiego, Jerzego Kornowicza, Pawła Łukaszewskiego, Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil, które transmitowane były przez czołowe rozgłośnie radiowe. Dokonała szeregu nagrań archiwalnych, radiowych oraz telewizyjnych. Za wybitne osiągnięcia otrzymała wiele nagród i stypendiów m.in nagrodę Komisji Fulbrighta, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, DAAD, KAAD, All Flutes Plus, Jeunesses Musicales oraz Top Wind. Była wieloletnią stypendystką fundacji „Yehudi Menuhin Live Music Now”. Płyta z udziałem artystki zatytułowana Roman Palester Concertinos wydana przez wytwórnię Anaklasis została nominowana do nagrody Fryderyk 2021. Prezydium Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich przyznało Artystce Nagrodę Honorową Związku Kompozytorów Polskich 2021 za szczególne zasługi dla promocji muzyki polskiej na świecie. W 2021 roku otrzymała Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”. Za wybitne zasługi dla kultury polskiej została odznaczona przez Prezydenta RP zaszczytnym Orderem Odrodzenia Polski oraz otrzymała tytuł profesora sztuki.